TV-dominee

Opeens was Bertus er. Bertus,  vetkuif,  lang, slank in de heupen als  een kruising tussen Clint Eastwood en Gene Vincent. Bertus Hoogerman, amper droog achter de oren maakte ergens in de fifties zijn debuut als keeper bij Ajax.  Met Bertus in het doel was garantie voor rock ’n roll in het zestienmetergebied.
Voor ons, de jongens van de staantribune was Bertus een rolmodel. Zoals Bertus,  wilde wij ook zijn.  Bertus  was namelijk een held, met onheilspellende acties, wat altijd link is voor een doelman. Keepers zijn dan ook de eenzaten van de sport, voer voor psychologen. Een beetje keeper behoort zó te zijn, want altijd balancerend op het randje van het mentale evenwicht. Bakken publicitaire stront bij een blunder.  Of Bertus zich daar wat aantrok…?
Bertus Hoogerman,  – jeugdsentiment voor een hele generatie jongens, afkomstig uit Amsterdam- Oost – met dikke  vingers als kroketten,  met door zijn moeder gebreide handschoenen, waarmee hij roodgloeiende kogels mee ving.
Van die grote, speciale keepershandschoenen waarmee hedendaagse keepers hun doel mee schoon houden, kwamen bij de toenmalige ballenvangers alleen voor in natte dromen. Trouwens voor Bertus had deze handschoenen niks uitgemaakt.   Bertus’ lot lag immers vast. 
Feyenoord-Ajax 1964,  gespeeld in de Kuip. Waar de eerste noten van  de prelude klonken van zijn nadere keepersondergang, en ons, zijn hondstrouwe fans een levenslange trauma bezorgde. Bertus had namelijk niet zijn dag. Negen ballen vlogen langs de lange Amsterdammer, waarvan er drie gestopt hadden kunnen worden door een visueel gehandicapte. Feyenoord-Ajax 9-4! Bertus kon niet veel later vertrekken uit Stadion de Meer.
Zijn opvolger was ene Gert Bals, een saaie man met het uiterlijk van een tv-dominee. Voor ons, de jongens van vak F, nóóit meer  ruige rock ’n roll in Stadion de Meer. Goddank duurde dat maar heel kort. Het zelfde jaar maakte een muizig, uitziend jochie uit Betondorp zijn debuut in de spits van Ajax…
Bertus Hoogerman, onze held die nooit de grote successen van Ajax had meegemaakt, stierf op zesenzestig jarige leeftijd.

Duizelingwekkend

Zeven seizoenen verdedigde hij het doel van Ajax. Om in 1958 te vertrekken naar Feyenoord. En geen Ajaxsupporter die daar wakker van lag. Laat staan dat er rellen  waren uitgebroken. In de koffiehuizen  van Amsterdam-Oost werd daar de schouders over opgehaald. Het zal ze een rotzorg geweest zijn. Hooguit werd geschamperd over het absurde hoge bedrag dat Feyenoord had overgemaakt aan de penningmeester van Ajax.
Voor Eddy Pieters Graafland werd maar liefst 134.000 gulden voor neergelegd, een recordbedrag in die tijd. Duizelingwekkend genoeg om voor het toenmalige sportmagazine Sportief de cover daar mee te openen. Terzijde: keeper  André Onana staat momenteel in de etalage voor dertig miljoen euro.
Ajax, en alle toffe jongens uit Amsterdam-Oost maakte zich geen moment druk over diens vertrek. Voor de plek ‘Pieters Graafland’ stond het talent  Jan van Drecht te trappelen. Van Drecht, toen zesentwintig jaar hield het doel van Ajax redelijk schoon. Tot 1959. Om nu nóg onbegrijpelijke redenen werd Van Drecht vervangen door Bertus Hoogerman.
Van de laatste had schrijver dezes een jeugdtrauma overgehouden. Even uitleggen: als supportertje aanwezig bij Feyenoord-Ajax in de kuip van 1963. Waar Hoogerman, als een bijziende accordeonspeler de ene bal na de ander doorliet. Om te eindigen bij 9-3 voor Feyenoord. Tsja, dan Pieters Graafland…
De tijdens zijn leven al legendarische Eddy Pieter Graafland, uitgegroeid tot de drie beste keepers van de vorige eeuw,  en volgens vele een uiterst beminnelijk mens, is vandaag vertrokken naar de Grote Voetbalhemel. Pieters Graafland werd 86 jaar.

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: