Schrijver dezes mag dan wel oud zijn, maar weet nog steeds hoe het spel gespeeld wordt. Dat de Keniaanse marathonloper Sabastian Sawe – tijdens de afgelopen marathon van Londen – het wereldrecord marathon verbeterde op een bordje gefermenteerde pap, weg gespoeld met een kom verse geitenmelk, daar heeft hij zo zijn bedenkingen over.
Twijfels veroorzaakt door de equipage van Sawe. Want die roepen vlak na de finish, iets té hard dat hun jongen helemaal ‘schoon’ is. Cijfers weer spreken dat. Veertig procent van op dope betrapte sporters zijn Keniaanse lange afstandslopers, ik bedoel maar…
Dat de rennende jongens en meisjes van de Keniaanse hoogvlaktes inmiddels de geneugten van de lokale apotheek hebben ontdekt, is dus wel duidelijk. Enfin onder de kreet dat je van een ezel geen renpaard kan maken heeft Sabastian evengoed de voordeel van de twijfel.
Want Keniaanse marathonlopers- mét of zonder preparatie – gaan hard, héél hard. Stuyfssportverhalen kan dat bevestigen. Tijdens de laatste tien versies van de Amsterdamse marathon heeft hij kilometers lang de kopgroep gevolgd, weliswaar op een mountainbike maar toch.
En wie deze renners met eigen ogen in actie ziet, is een bevoorrecht mens, want de snelheid, het gemak en de souplesse van deze jongens gaat de verbeelding vér voor bij.
En nu het toch over hardlopen gaat, laten we dan ook maar even een greep uit het archief van deze blog doen. En dan kom je uit bij ene Kenneth Mc Arthur een marathonloper uit Zuid-Afrika.
Kenneth geeft een kras in de geschiedenis van de Olympische Spelen door in 1912 broekenschijtend en kotsend, als winnaar over de streep te komen. Of Kenneth geprepareerd was..? God zal het weten…
mei 12, 2026 at 3:52 pm
Waarom toch constant in jouw artikelen de insinuatie dat wel weer doping zal zijn gebruikt. Hou er een keer mee op. Ook met dit soort lollig bedoelde zinnetjes dat Kenneth McArthur boekenschijtend en kotsend over de streep kwam in 1912. Niks van waar. Zie voor een deugdelijk verhaal: https://www.theheritageportal.co.za/article/1912-super-athlete-south-africa-kenneth-mcarthur
mei 12, 2026 at 5:33 pm
dag Frans en dank voor je reactie, en blijf mij vooral scherp houden. En tsja, dope is nou eenmaal de realiteit in de sport.
mei 13, 2026 at 1:32 pm
Dope is al lang een zeldzaamheid en niet mee de dagelijkse realiteit in de sport. Je bent in de tijd blijven hangen.
mei 18, 2026 at 11:48 am
Over doping gesproken: mijn neef Dick Quax die in 1956 naar Nieuw Zealand emigreerde werd daar een zeer gerenommeerde langeafstandloper. Hoogte punt was zijn deelname aan de 5000 meter op de Olympische Spelem in Montreal. Net voor de finish werd hij ingelopen door Lasse Viren…. Deze werd later beschuldigd van bloeddoping. Betrouwbare bronnen wisten te vermelden dat dat waar was.
mei 18, 2026 at 12:17 pm
Dat is dan een erg onbetrouwbare bron geweest, want : “Het succes van de Fin lokte ook geruchten uit. Sommigen meenden dat rendierbloed de sleutel tot zijn succes moest zijn, anderen spraken van bloeddoping. Bewijzen zijn er echter nooit geweest.’