Gaat ongetwijfeld goed komen

Afgelopen januari tekende Enzo Leijnse  18 jaar, een contract bij de prestigieuze opleidingsploeg van  Sunweb. Een jongensdroom kwam uit. De scouts van Sunweb,  een scherp oog voor talent, zien in hem een ongeslepen diamant. Met dank aan de snoeiharde tijdrit die Leijnse in de benen heeft. Zijn optreden tijdens het Europees- én wereldkampioenschap, vorig jaar, zorgde voor de nodige sensatie. Bij de strijd om de wereldtitel tijdrijden, had hij heel lang zicht op de wereldtitel.  Om met een paar seconden verschil, uiteindelijk met de zilveren medaille naar huis te gaan.
Enzo Leijnse, sinds het vroege voorjaar intern in Limburg, waar hij samen met zijn ploeggenoten wordt voorbereid op het komende wegseizoen. Voor tijdrijder Leijnse is een speciaal trainingsprogramma opgezet met doel de Nederlandse titel tijdrijden.
De uitbraak van de coronacrises gooide alles in de war. Koersen zijn tot eind augustus opgeschort.  Leijnse, evenals al zijn ploeggenoten werden naar huis gestuurd. Waar hij inmiddels in de polders rondom zijn woonplaats iedere dag op zogenaamde wintertrainingsschema’s zijn conditie op peil houd.   Enzo Leijnse houd evengoed zijn moraal op peil.  Al was het alleen maar het fietsmateriaal waar hij nu op rijdt. Reed hij vorig jaar nog op een oude, opgelapte koersfiets, nu staat  de garage van zijn vader vol met hightech materiaal.
Dat het profbestaan hard en onvoorspelbaar is,  weet hij inmiddels ook. Amper was de inkt van z’n contract opgedroogd, of er werd bij huize Leijnse aangebeld. S ’Morgens om zes uur wel te verstaan. Dopingcontroleur op de stoep. Wat een gepensioneerde Limburgse huisarts bleek te zijn, die Leijnse   uitgelegde dat iedere neoprof direct zijn plasje moet inleveren als de zogenaamd ‘nulcontrole’.
Van Enzo Leijnse begeleidt door oud-prof Roy Curver, wordt verwacht dat hij op een positieve manier de naam van zijn sponsor uitdraagt.  Knalde hij vorig jaar tijdens trainen nog wel eens door een rood stoplicht, nu wordt gewacht. Net als iedere wielerliefhebber hoopt Leijnse komende augustus weer aan de start van een koers te staan. Met Leijnse gaat het ongetwijfeld goed komen.

Op oude, opgelapte fiets, naar de wereldtop

Is het mogelijk dat je op een acht jaar oude, tweedehands fiets, waarvan het frame twee keer gebroken was, tijdens  het wereldkampioenschap bij de top kan eindigen? Ja, want Enzo Leijnse flikte dat! Waarmee de mythe doorbroken werd dat zoiets alleen mogelijk is op peperduur materiaal.

Twee dagen voor het nationaal nieuwelingenkampioenschap tijdrijden, brak Enzo Leijnse de achtervork van zijn fiets. Zijn vader, Hans Leijnse, fysiotherapeut van beroep, én jeugdtrainer vond het niet nodig om een nieuwe te kopen.  Terwijl zijn zoon wél dé grote favoriet voor de titel was. Hans Leijnse, dagelijks beroepsmatig gewrichten intapet, maakte van de nood een deugd. Met een stukje metaal en epoxihars tapete hij de achtervork van zoons fiets. Enzo Leijnse eindigde op twee seconden van de winnaar.
Hans Leijnse, zelf fanatiek wielrenner en al jarenlang jeugdtrainer, heeft daarover zo zijn eigen filosofie. Hij vindt fietsen  een echte volkssport, wat door het geld, steeds meer gaat veranderen. Als trainer ziet hij regelmatig pupillen, op het allerduurste materiaal: ouders met een reservefiets aan de hand. De laatsten  maken elkaar helemaal gek. Volgens hem moet plezier bij de kinderen voorop staan, wat ook mogelijk is met een goedkope fiets. Zo had hij ook zijn zoon opgevoed.   Enzo Leijnse behoort inmiddels bij de junioren wereldtop. Vorig jaar, tijdens een zware internationale etappekoers in Zwitserland, begon het talent ‘Enzo’ te ontluiken. Enzo, 1.90 meter lang en zeventig kilo, niet echt het gewicht van een klimmer, won deze  klimkoers.
Het geknutsel van vader Hans pakte ook wel eens verkeerd uit. Een dag voor het Europees kampioenschap, in augustus gehouden op de winderige polderwegen rondom Alkmaar, had senior een nieuwe ketting op Enzo’s fiets gezet. Niet wetende dat het voorblad compleet versleten was. Tijdens de spurt om de medailles sloeg de ketting over. Zoon Leijnse werd vierde.
Enzo Leijnse mocht wel zijn land vertegenwoordigen in Engeland, waar afgelopen week het WK werd gehouden. Om op een acht jaar oude, tweedehands, opgelapte fiets, aan de start van deze mondiale race te staan, vereist een moraal van staal, maar vooral geloof in jezelf. Enzo Leijnse, een paar dagen eerder tweede geworden bij de tijdrit, beschikt daar over. Met twee renners voorop ging hij tijdens de laatste ronde in de aanval. Om voor de derde plaats nipt geklopt te worden door de Amerikaan Sheffield.
Enzo Leijnse, supertalent, hoeft wat materiaal zich geen zorgen meer te maken. Volgend jaar komt de jonge Amstelvener uit voor het opleidingsteam van profformatie Sunweb. Wat betekent dan vader Hans zijn zoon moet loslaten.

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: