Na eeuw verdwijnt stuk cultureel sporterfgoed

Het pand is al verkocht. In de framebouwerij wordt de laatste hand gelegd aan het allerlaatste frame. Na bijna een eeuw actief te zijn geweest sluit Rih-Sport eind mei voorgoed de deur. Dan verdwijnt er niet alleen een stuk cultureel erfgoed maar ook een brok vaderlandse wielergeschiedenis. De Amsterdamse Westerstraat, thuisbasis van Rih, zal nooit meer dezelfde zijn.

Hij moet wel, roept Wim van der Kaaij, eigenaar van Rih-Sport. Van der Kaaij wordt er ook geen jaartje jonger op. Vijfenzeventig jaar is hij. Niet dat je hem dat geeft. Zelf fietst hij nog regelmatig zijn toertochtjes. Op wel merk? Wat dacht je zelf!  Van der Kaaij gaat nog iedere dag opgewekt naar de Westerstraat, heeft er nog steeds zin in. Maar ook voor hem tikt de klok  genadeloos door. Zelf probeert hij het merk Rih nog voort te laten bestaan. Met drie geïnteresseerden kopers  is hij in onderhandeling. Er wordt gezocht naar een pand ergens in Amsterdam.
Van der Kaaij, drieënzestig jaar betrokken bij zijn Rih, wil dan adviseur blijven. Maar het begrip ‘Rih Westerstraat’ is dan over en uit. Eén brok wielergeschiedenis, bijna een eeuw oud, is voorgoed voorbij. Rih liep parallel met de historie van de vaderlandse wielersport. Het aantal wereldkampioenen  op het Amsterdamse merk loopt in de zestigtal. Er was een tijd dat ieder zichzelf serieus noemende renner een Rih onder zijn kont had. Met de komst van bulkladingen kunststofframes uit het Verre Oosten kwam de klad. Van der Kaaij bleef trouw aan de stalen Reynoldsbuis. Beetje gelijk had hij wel. Na een decennia carbon- en aluminiumfietsen komt heel langzaam de belangstelling voor het stalen frame weer terug. Voor Rih te laat.
Speciaal voor Stuyfssportverhalen laat Van der Kaaij zijn framebouwerij zien. Via een gangetje en trap te bereiken. Alleen al die trap. De treden zijn uitgesleten van miljoenen stappen. Hoeveel kampioenen hadden deze al niet beklommen? De framebouwerij. Meer dan zeventig jaar de kraamkamer van Rih. Ooit het heiligdom van Willem Bustraan, legendarisch framebouwer. De geest van Ome Willem Bustraan waart nog altijd rond. Je verwacht hem elk moment in zijn stofjas te trap op te horen stommelen. Willem van der Kaaij pakt nog maar even een vijl en slijpt en werkt een frame bij. Zijn allerlaatste.
Rih-Sport. Je voelt, ondergaat en ziet om je heen de historie. Foto’s van al lang vergeten kampioenen. Fietsen! En niet zomaar een karretje. Achteloos in de hoek staat de stayersfiets van Gerrit Schulte. De voormalige Zesdaagsenkeizer dacht zo’n zestig jaar geleden furore achter de motor te maken. Helaas voor Gerrit werd het een mislukking. De liefhebber die bereid is achttienhonderd euro neer te leggen, kan Gerrits fiets mee krijgen.
Van der Kaaij heeft zijn verhaal verteld. Hij gaat weer verder met de veil.  Stuyfssportverhalen heeft nog één vraag. Wie en wat de nieuwe eigenaar van het pand wordt. Het antwoord is onthutsend: een modewinkel.
Historie, pure geschiedenis, nóg tastbaar, wordt dus ingeruild voor het zoveelste boetiekje gerund door één of andere nitwit.

Foto 3: De stayersfiets van Gerrit Schulte. Foto 4: Wim van der Kaaij bezig met zijn allerlaatste frame.

error: Content is protected !!