Neem acht super getrainde roeisters, een stuurvrouw, een roeiboot en je hebt de \u2018Holland Acht\u2019. En dan niet denken dat de stuurvrouw de \u2018vrolijke passagier\u2019 aan boord is. De stuurvrouw heeft een hard bestaan. Dat is jarenlang je lijf af beulen, kou lijden, wintertenen krijgen, en leven op een Sonja Bakkerdieet in het kwadraat. Maar het grote afzien is niet voor niks. Op de laatst gehouden Olympische Spelen stuurde Ester Workel de Holland Acht naar het brons. InPeking gaat Workel en haar meiden op jacht naar een medaille.<\/p>\n
Elke haal moet perfect zijn, moet een maximale opbrengst hebben. Het roeiblad moet goed in het water gestoken worden, anders werkt dat vertragend, is minder effici\u00ebnt. En de roeister die dat niet doet krijgt van haar technische aanwijzingen. Dat gebeurt tijdens de race maar ook bij trainingen. Ze ziet alles. Niets ontgaat haar. Zij is de ogen van de achttien meter lange boot. Op het water is zij de coach die motiveert, aanmoedigt en kijkt naar de concurrentie. Zij bepaalt of een tussensprint getrokken moet worden en geeft het sein voor de eindsprint. Op basis van gevoel stuurt Ester Workel, 33 jaar, de boot. Maar dat doet ze toch niet helemaal alleen. De samenwerking met de slagvrouw is cruciaal.
\n\u2018Die is h\u00e9\u00e9l belangrijk, zij bepaalt het ritme, voelt hoe een race verloopt. Als het ritme goed is dan is een tussensprintje niet nodig. Ik weet wat zij denkt en zij van mij. Dan geeft ze een kreet en die geef ik door aan de andere meiden. Of die mij verstaan? Ik praat door een microfoon en aan boord zitten drie speakers.\u2019
\nMet Workel aan de stuurtouwtjes kan je het als roeister slechter treffen. Maar hoe wordt iemand topstuurvrouw? Dat wordt bepaalt door het toeval \u00e9n de weegschaal. Ook bij Workel. Volgens haar rol je daar van zelf in. \u2018Als student heb ik op nationaal niveau geroeid. Maar ik was te klein en te licht om de top te halen. Ik werd een keer gevraagd om een boot te sturen. Ik had dat een paar keer gedaan en merkte dat, als ik in de boot zat, die veel harder ging. Op advies van mijn toenmalige coach ben ik daar mee door gegaan.\u2019 Met succes. Bij de laatst gehouden Olympische Spelen in Athene haalde de \u2018acht\u2019 verrassend het brons. Een resultaat waar niemand van te voren op gerekend had. Helemaal de roeibond niet.
\n\u2018De bond had geen beleid om een damesacht naar de Spelen te sturen. Dat die boot vol kwam met roeisters was eigen initiatief van ons. Binnen een week hadden wij zelf goede roeisters gezocht. Het was z\u00f3 leuk,\u2019vertelt ze enthousiast. \u2018Tijdens wereldbekerwedstrijden kwamen we steeds dichter bij de wereldtop. Alles lukte. Zelfs plaatsing voor de Spelen\u2019. Dat die roeimeiden moeten trainen spreekt voor zich. Maar hoe zit dat nou met iemand die aan twee stuurtouwtjes trekt? Onder de kreet \u2018iedere kilo is er \u00e9\u00e9n te veel\u2019 gaat Workel, dat even uitleggen.
\n\u2018Hoewel ik in de boot een passieve rol heb, voel ik mij een atleet, train als een duursporter, want veel fietsen en hardlopen, en dat tien keer per week. Hoe mijn dagindeling eruit ziet? Dat is half zeven opstaan om dan vijf kwartier te gaan rennen. Dan anderhalf uur met de \u2018acht\u2019 het water op. Om elf uur ben ik op mijn werk waar ik tot zeven uur blijf. Dan naar de sportschool om anderhalf uur te fietsen en vervolgens nog even een uur in de sauna.\u2019 Ieder pondje gaat door het mondje maar niet bij Workel. Daar gaat dus weinig in. Ze leeft op een streng dieet. En het weinige vet d\u00e1t ze nog heeft wordt wel verbrandt met Spartaanse trainingen. \u2018Mijn vetpercentage is maar twaalf procent. Ik weeg nu vijftig kilo maar als ik niet zal trainen zit daar heel snel zeven kilo bij.\u2019<\/p>\n
Uitvalsbasis van de \u2018acht\u2019 is het Amsterdamse Bos. Woensdagmorgen negen uur. De training is gestart. De zon schijnt, met een moordend tempo wordt aan acht roeiriemen getrokken. Zweet druipt van getrainde lijfen. De boot scheert over de Bosbaan. De Holland Acht, in volle actie, is puur geweld, de Formule1 van het roeien, rock \u2019n roll op het water. Als stuurvrouw zit Workel te kicken. Maar dat schijnt niet altijd zo te zijn.
\n\u2018In de winter gaan we door. Dan gaan we ook het water op. Als die meiden het warm hebben dan sterf ik van de kou. Ik zit stil in de boot. Het is kil en nat. Ik heb dan vreselijk last van wintertenen. Na zo\u2019n training zit ik meer dan een uur in de sauna om op verhaal te komen. Hoe ik dat allemaal kan opbrengen? Heel eenvoudig! Dit is wat ik wil. We hebben onderling heel veel lol. We voeren wel veel discussies maar hebben geen bonje onderling\u2019 reageert ze op de vraag of dat wel goed gaat met acht meiden in \u00e9\u00e9n boot. \u2018En,\u2019vervolgt ze. \u2018Wij hebben een doel. En dat is een medaille op de Spelen van Peking.\u2019
\nOf er door de Holland Acht voor God en Vaderland, met de blik op oneindig wordt geroeid of dat er een eerst een tactische bespreking volgt gaat Workel even uitleggen. \u2018We hebben onze eigen tactiek die bij ons past. Wij zijn een duurploeg die onze snelheid lang kan vasthouden. Van te voren maken wij, samen met coach Ren\u00e9 Mijnders een plan. Maar tijdens de race is het aan mij om daar op in te spelen.\u2019
\nWie de Acht wel eens over de bochtige Amstel, met zijn scheepvaart, heeft zien ijlen, vraagt zich ongetwijfeld af of dat altijd goed gaat. Niet dus! Ook Workel had het dubieuze genoegen van een botsing. \u2018Vanaf 1999 ben ik schadevrij gebleven, maar tijdens een race in Engeland ging het mis. Ik ramde een jacht, waar we meteen in vast zaten. Heel vervelend maar je moet je wel realiseren dat die boot achttien meter lang is en dat er voor je acht meiden zitten. Achter die boot zie je niets\u2019.
\nHoe lang houd Ester Workel, in dagelijks leven hoofd management bij de Marine op Kattenburg, haar gevecht met de conditie \u00e9n de weegschaal vol? \u2018In principe heb ik als stuurvrouw het eeuwige leven. Ik hoef nooit te knokken voor selecties, maar het is nu mooi geweest. Als het goed is wordt dit in Peking mijn laatste kunstje\u2019.<\/p>\n
Geplaatst: Mug, juli 2008<\/span><\/p>\n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Neem acht super getrainde roeisters, een stuurvrouw, een roeiboot en je hebt de \u2018Holland Acht\u2019. En dan niet denken dat de stuurvrouw de \u2018vrolijke passagier\u2019 aan boord is. De stuurvrouw heeft een hard bestaan. Dat is jarenlang je lijf af beulen, kou lijden, wintertenen krijgen, en leven op een Sonja Bakkerdieet in het kwadraat. Maar […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false},"categories":[],"tags":[15857650],"class_list":["post-40","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-roeien-ester-workel-stuyfssportverhalen-dagblad-mug"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-E","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/40","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=40"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/40\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/40\/revisions\/41"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=40"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=40"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=40"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}