{"id":38,"date":"2009-01-19T10:40:30","date_gmt":"2009-01-19T10:40:30","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=38"},"modified":"2009-01-19T10:40:30","modified_gmt":"2009-01-19T10:40:30","slug":"voormalig-%e2%80%98puntendrukker%e2%80%99-kwam-thuis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=38","title":{"rendered":"Voormalig \u2018puntendrukker\u2019 kwam thuis"},"content":{"rendered":"

Op Lanzerote gaat eind mei de deur van de hel wagenwijd open. Op het gloeiend hete vulkaan- eiland wordt de jaarlijkse Ironman<\/em> Triatlon<\/em> gehouden: de zwaarste triatlon van Europa . In het land van Be\u00eblzebub wordt eerst vier kilometer gezwommen,\u00a0 honderdtachtig gefietst en als afsluitertje de marathon. Onder de deelnemers ook Amsterdammer Edward Mahieu.<\/p>\n

Jarenlang aan hockey gedaan! Altijd rekening gehouden met ploeggenoten die tijdens de trainingen de kantjes eraf liepen. Moeilijk kon hij dat verkroppen. Op gebrek aan inzet kon je h\u00e9m niet betrappen. Tijdens duurloopjes gaf hij het tempo aan. Het moeten op die hockeyclub gedenkwaardige trainingen zijn geweest, want hij ging regelmatig tot het conditionele randje en soms daar over heen.
\nTjokvol energie holde hij ook regelmatig met zijn hond in het bos, waarbij de laatste regelmatig amechtig hijgend, in een greppel lag bij te komen. Hij vond het heerlijk om alles uit zijn lijf te halen. En opeens was het over met het slaan tegen de bal. Na zevenentwintig jaar had Edward Mahieu er genoeg van. Nu ging hij voor zich zelf sporten.
\nAls je verslaafd bent aan de endorfinekick beland je automatisch bij de triatlon. Alsof hij thuis gekomen was, zo voelde dat. Geen gezeur meer van ploeggenoten, maar voor jezelf trainen. En dat zijn dagen gevuld met lekker, ongecompliceerd, rennen, fietsen en zwemmen. Weken van meer dan twintig uur zijn regel. Kan je bij het hockeyen, met een biertje op, nog een aardig balletje slaan, bij de triatlon is dat onmogelijk. Volgens Mahieu, 40 jaar, zelfs bloedlink. Het is in de driekamp snel gegaan met Mahieu. Maar daarvoor werd wel een vaste baan opgezegd om als zelfstandige aan de slag te kunnen gaan. Nu kan hij trainen wanneer het hem uitkomt. Met succes.
\nNauwelijks drie jaar serieus bezig, heeft de voormalige verdediger zich weten te kwalificeren voor de prestigieuze Ironman<\/span><\/em> van Hawa\u00ef. Maar eerst even de vraag hoe een gewezen hockeyer in het Spartaanse milieu van de triatlon zich staande weet te houden. Want dat moet een cultuurshock zijn geweest.
\nHockey dat is toch die bekakte sport waarin \u2018een punt drukken\u2019 de mores is, met na afloop een pot bier en veel leut? Die triatleten, endorfinejunken, en einzelgangers bij uitstek, zullen met zijn komst raar opgekeken hebben.
\nVolgens Mahieu verliep de kennismaking probleemloos. \u2018Ik ben heel gedisciplineerd\u2019, vertelt hij overbodig. \u2018Mijn gedrevenheid viel niet eens op. Maar van specifieke trainingen wist ik niets, had daar geen ervaring in. In het begin deed ik maar wat. Ik trainde te hard. Iedere training moest sneller zijn dan de dag daarvoor. Wist ik veel dat rust heel belangrijk was. Gezien mijn leeftijd is mijn tijd te kort om ervaring op te bouwen en dat allemaal zelf uit te zoeken. Ik moest ervaring inkopen.\u2019
\nEdward Mahieu werd lid van een triatlonclub en op trainingsschema\u2019s van een gewezen kampioen ging hij aan de slag. Het\u00a0 is natuurlijk een vorm van bezetenheid om ieder dag uren te trainen en dat voor maar twee wedstrijden per jaar.\u00a0 Maar daar staat wel wat tegenover. Mahieu kiest zijn koersen zorgvuldig uit. En dat zijn geen wedstrijden in winderige, koude polders.
\n\u2018Nu ik toch aan die sport doe, wil ik meteen het hoogste eruit halen. En dat is toch een start in de Ironman<\/em> van Hawa\u00ef. Daar zijn ieder jaar duizenden inschrijvingen voor. Je moet je eerst kwalificeren. Dat heb ik vorig jaar gedaan in het Amerikaanse Wisconsin.\u00a0 Meer dan twee\u00ebnhalf duizend atleten stonden daar aan de start. Het fietsen is mijn sterkste onderdeel, ik heb alleen maar renners ingehaald. Op een gegeven moment zat er niemand meer voor en achter mij.\u00a0 Uiteindelijk werd ik elfde in mijn categorie en zevenenzestigste overall. Dat voelde h\u00e9\u00e9l goed.\u2019
\nOm uren lang naar een streep op de bodem van een zwembad te staren is alleen weggelegd voor idioten. Maar aangezien zwemmen een onderdeel van de triatlon is, moest Mahieu ook het chloorwater opzoeken.\u00a0 Drie jaar geleden zwom de Amsterdammer nog als een gemankeerde kikker. Crawlen kon hij niet. Op een zwemclub heeft hij zich dat eigen gemaakt.
\n\u2018Zwemmen is waanzinnig moeilijk\u2019, onthult hij. \u2018Het is een heel technische sport. Tijdens de triatlon van Nice brak mij dat bijna op. Er stonden veertienhonderd deelnemers op het strand. Ik had een verkeerde startopstelling en stond in het midden van de groep. Wist ik veel. Tijdens het zwemmen zijn ze allemaal letterlijk over mij heen gegaan. Een heel enge ervaring.\u2019
\nOf we \u2018Nice\u2019 vooral niet willen onderschatten. Mahieu heeft dat zeker niet gedaan en had gruwelijk veel getraind, wat staat voor zes weken van meer dan twee\u00ebntwintig uur. \u2018Ik werd daar bijna gek van\u2019, zegt hij met veel gevoel voor drama. \u2018 Fietsen gebeurde in de bergen achter Nice en dat ging goed. Maar tijdens het rennen op de boulevard kreeg ik last van mijn achillespezen. Ik was na afloop helemaal kapot.\u2019
\nEdward Mahieu, 1.92 meter lang en afgetraind als een scheermes, heeft een goede winter achter de rug waarin hij, zoals hij zegt, \u2018lekker getraind heeft\u2019. Terwijl er maanden lang vrijwel onafgebroken een ijskoude regen tegen de ruiten kletterde, heeft de IT-er weken van twintig uur zwemmen, fietsen en lopen erop zitten. In de polders ten zuiden van Amsterdam ging, volgens hem, iedere dag \u2018het gas open\u2019. Op zijn hightech<\/em> fietsje werden de kilometers weggemaald. Voor Lanzerote staat hij op scherp. En dat is maar goed ook, want gefietst wordt over een kale vulkaan waar een gloeiend hete Saharawind aan het \u2018zandstralen\u2019 is.
\n\u2018Ik verheug mij op die wedstrijd. Eindelijk weer eens lekker afzien op een loodzwaar parkoers. Wat mijn tijd gaat worden? Ik hoop zelf een uurtje of tien.\u2019
\nOf het besef van tijd niet veranderd als je een hele dag bezig bent met een wedstrijd? \u2018Ja hoor\u2019, antwoord hij olijk, \u2018als je vijf uur lang, volle bak, aan het fietsen bent, denk ik altijd h\u00e9 lekker, straks nog even dat marathonnetje doen\u2019.
\nTriatleten\u2026, het blijven vreemde snuiters!
\nGeplaatst: Mug mei 2008-05-06<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op Lanzerote gaat eind mei de deur van de hel wagenwijd open. Op het gloeiend hete vulkaan- eiland wordt de jaarlijkse Ironman Triatlon gehouden: de zwaarste triatlon van Europa . In het land van Be\u00eblzebub wordt eerst vier kilometer gezwommen,\u00a0 honderdtachtig gefietst en als afsluitertje de marathon. Onder de deelnemers ook Amsterdammer Edward Mahieu. Jarenlang […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false},"categories":[],"tags":[15857582],"class_list":["post-38","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-lanzerote-triathlon-edward-mahieu-stuyfssportverhalen-dagblad-mug"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-C","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=38"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38\/revisions\/39"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=38"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=38"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=38"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}