{"id":3464,"date":"2011-03-09T21:16:20","date_gmt":"2011-03-09T21:16:20","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=3464"},"modified":"2012-07-17T10:22:55","modified_gmt":"2012-07-17T10:22:55","slug":"treurig-einde-voor-nederlands-eerste-wereldkampioene","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=3464","title":{"rendered":"Treurig einde voor Nederlands eerste wereldkampioene"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Geen woord te veel gezegd, dat Mien van Bree d\u00e9 pionier van het Nederlandse dameswielrennen was. Stuyfssportverhalen schreef daar onlangs een verhaal over (De vergeten wereldkampioene) waarbij geput werd uit een schaars interview, begin jaren vijftig,\u00a0 van Mien met het blad Sportief. Maar wie was Mien eigenlijk? Wat voor vrouw was ze? Wat was er van haar geworden? E\u00e9n groot raadsel. Totdat Luuk van Bree, neef van de wielrenster, op dat verhaal reageerde. Luuk mailde niet alleen een serie prachtige en unieke foto\u2019s, maar vertelde ook het treurige levensverhaal van Nederlands allereerste wereldkampioene op de fiets.<\/strong><\/em><\/p>\n

Ze deed gewoon wat ze leuk vond en wat een ander daar van dacht had ze maling aan. Om in de jaren dertig, in dit land, als meisje te gaan koersen, daar was lef \u00e9n doorzettingsvermogen voor nodig. Mien van Bree had niet alleen die eigenschappen maar kon ook nog eens een aardig stukje fietsen. In Belgi\u00eb waar het vrouwenwielrennen, tachtig jaar geleden, volkomen geaccepteerd en daardoor h\u00e9\u00e9l populair was, behoorde Mien tot de top.<\/strong>
\n Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was het gedaan met Mientjes wielercarri\u00e8re. Na de oorlog was het de wederopbouw van het land \u00e9n de verzorging van haar vader die Mien van de racefiets hielden. Tijdens de sompige en donkere jaren vijftig zakte de bekendheid van Van Bree langzaam weg, om bijna definitief te verdwijnen in de vergetelheid.\"\"<\/a>
\n<\/strong> \u00a0Voor de Van Brees was de oorlog \u00e9\u00e9n groot trauma. Bij het bombardement op Den Haag stierf Miens broer. De ouders van Mien, die een paar jaar tevoren ook hun dertienjarige dochter hadden begraven, waren gebroken. In de oorlog overleed moeder Van Bree aan verdriet. Met vader Van Bree, die met een zoon en dochter achterbleef, was het niet beter gesteld.<\/strong>
\n Van Mien, in 1945, dertig jaar oud en\u00a0 in de kracht van haar leven, werd verwacht dat ze het fietsen eraan gaf en de verzorging van haar vader op zich nam. Naast haar werk als verpleegster in de psychiatrie, verpleegde ze zonder klagen haar oude heer.<\/strong>
\n Na diens heengaan gloorde voor de voormalige wereldkampioene de eenzaamheid. Relaties had ze niet en neef Luuk had haar nooit in een gezelschap van een man gezien. Mien had w\u00e9l vriendinnen. Zelf vermoedde Luuk dat ze lesbisch was: in die tijd natuurlijk een grote schande. Luuk van Bree moet er niet ver naast zitten. Op meerdere foto\u2019s staat Mientje heel intiem met Maria Goudens, een collega wielrenster.
\n<\/strong>\"\"<\/a>Mien van Bree wonend in dat grote, stille ouderlijke huis, haalde troost uit het kweken van kanaries \u00e9n de fles. Van haar kanaries, waar ze op tentoonstellingen veel prijzen mee won, genoot ze. Troost haalde ze uit de fles. Eenmaal in de VUT bracht ze, met een neutje onder handbereik, zittend achter het raam de dagen door. De liefde voor een vrouw mocht niet en fietsen in dit land kon ze wel vergeten en toch was Mien, volgens neef <\/strong> Luuk alles behalve verbitterd. Eerder vrolijk. Als Luuk langs kwam werd er door tante Mien uitbundig gezwaaid. Op vier augustus 1983 werd Mien van Bree, 68 jaar, gestikt in haar eigen braaksel, dood gevonden.<\/strong>
\n Mien van Bree, is voor het Nederlandse dameswielrennen van onnoemlijk veel betekenis\u00a0 geweest. Naar Mien, geboren, getogen en tot haar dood een Loosduinse, is geen straat vernoemd.<\/strong>
\n Kom op gemeente \u00a0Loosduinen, laat je niet kennen!<\/strong><\/p>\n

Foto1: Mien van Bree, foto 2: Mien en haar hartsvriendin Maria Goudens, foto 3: Mien van Bree in Vlaanderen. Foto’s: Luuk van Bree<\/strong><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Geen woord te veel gezegd, dat Mien van Bree d\u00e9 pionier van het Nederlandse dameswielrennen was. Stuyfssportverhalen schreef daar onlangs een verhaal over (De vergeten wereldkampioene) waarbij geput werd uit een schaars interview, begin jaren vijftig,\u00a0 van Mien met het blad Sportief. Maar wie was Mien eigenlijk? Wat voor vrouw was ze? Wat was er […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[17383326],"tags":[],"class_list":["post-3464","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-historische-sportverhalen"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-TS","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3464","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3464"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3464\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5408,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3464\/revisions\/5408"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3464"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3464"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3464"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}