{"id":2336,"date":"2010-08-31T12:09:22","date_gmt":"2010-08-31T12:09:22","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=2336"},"modified":"2010-08-31T16:05:11","modified_gmt":"2010-08-31T16:05:11","slug":"van-van-bruggen-ziet-na-drieenvijftig-jaar-droom-uitkomen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=2336","title":{"rendered":"Na drie\u00ebnvijftig jaar kwam droom uit…"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Je kunt moeilijk beweren dat hij geen doorzettingsvermogen had. Want maar liefst drie\u00ebnvijftig jaar had Herman van Bruggen nodig om zijn droom te verwezenlijken. In 1957 stond de piepjonge Van Bruggen op de deelnemerslijst van het wereldkampioenschap achtervolging bij de amateurs. In Luik waar de titelstrijd gehouden werd spatte de droom in de voorronden uiteen: een uitschakeling was een feit. Als iemand tegen hem gezegd had dat hij in 2010 revanche zal nemen had Van Bruggen ongetwijfeld op zijn voorhoofd getikt.<\/strong><\/p>\n

De wonderen zijn de wereld niet uit. Herman van Bruggen die, met een korte onderbreking, altijd is blijven koersen bleef een warme relatie met de stopwatch onderhouden. De tijdrit! De jacht op de snelste tijd! Een obsessie was en is het voor de inmiddels 74-jarige renner. Zijn hele leven staat in het teken van d\u00e9 race naar de ultieme tijd. En er is maar \u00e9\u00e9n plek op de wereld waar jaarlijks veteranenrenners met elkaar de strijd aangaan, het Oostenrijkse Sankt Johann.
\nDrieduizend<\/strong>
\nAan de voet van de Kitzbuheler Alpen werd afgelopen week voor de 42e<\/sup> keer de Radwelt Pokal, het officieuze wereldkampioenschap voor masters,<\/em> zoals veteranen tegenwoordig genoemd worden, gehouden. Drieduizend renners in verschillende leeftijdsklasse en afkomstig uit de hele wereld, gingen een week lang de strijd met elkaar aan. Gereden werd in verschillende leeftijdsklassen.\"\"<\/a>
\nEen wereldkampioenschap tijdrijden voor wielrenners van boven de zeventig jaar is dus g\u00e9\u00e9n rariteitenkabinet voor dwaze einzelg\u00e4ngers<\/em>. Meer dan dertig renners afkomstig\u00a0 uit landen als Duitsland, Frankrijk, Spanje, Amerika en Itali\u00eb dichten zich zelf een kans toe, hadden zich\u00a0 schompes getraind. Afgetrainde, tanige kerels, koppen als scheermessen en rijdend op hightech materiaal. Met een gemiddelde van veertig kilometer per uur kregen ze allemaal patje van de voorheen, Mokumse tijdrijder.<\/p>\n

Spion<\/strong>
\nMet 37 seconden werd de tweevoudige wereldkampioen de Duitser Bruno Podesta geklopt. Podesta notabene die niets aan het toeval had overgelaten en weken voor het kampioenschap \u00a0een \u2019spion\u2019 naar wielerparkoers Sloten had gestuurd om de daar koersende Herman van Bruggen te observeren. Het maakte allemaal niets uit. Maar laten we de \u2018s werelds snelste master even aan het woord.
\n\"\"<\/a>\u2018Ik rijd tegenwoordig met een fietscomputertje,\u2019begint Van Bruggen. \u2018Dat is wel zo handig met de snelheid.\u00a0 Na de start bleek dat het magneetje verschoven was. Ik was minstens een kilometer bezig om dat ding goed te buigen. Maar eenmaal op gang kon ik goed snelheid behouden en pakte de titel\u2019.
\nScooter<\/strong>
\nVan Bruggen vertelt het simpel alsof het een \u2018blokkie om\u2019 betrof. Maar niets was minder waar. \u2018Voor de start had ik drie kwartier op de rollen gezeten om warm te rijden. \u00a0Ik had niet alleen mijn dochter meegenomen maar ook haar scooter. Achter de scooter had ik, de dagen voor de titelstrijd, getraind.\u2019
\nTranen<\/strong>
\nWereldkampioen worden is lekker, een bevestiging van je kunnen, maar daar zitten ook nadelen aan vast. De huldiging, op de Hauptplatz in Sankt Johann, en dat had nou weer niet gehoeven voor de bescheiden Van Bruggen. \u2018Die huldiging is een gigantisch spektakel met honderden toeschouwers, een levensgroot televisiescherm, de uitreiking van de regenboogtrui \u00e9n het volkslied. \u00a0Ik was behoorlijk onder de indruk, en kon amper de tranen binnen houden.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je kunt moeilijk beweren dat hij geen doorzettingsvermogen had. Want maar liefst drie\u00ebnvijftig jaar had Herman van Bruggen nodig om zijn droom te verwezenlijken. In 1957 stond de piepjonge Van Bruggen op de deelnemerslijst van het wereldkampioenschap achtervolging bij de amateurs. In Luik waar de titelstrijd gehouden werd spatte de droom in de voorronden uiteen: […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false},"categories":[100165],"tags":[41582916],"class_list":["post-2336","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wielrennen","tag-herman-van-bruggen-wereldkampioen-tijdrijden"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-BG","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2336","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2336"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2336\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2349,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2336\/revisions\/2349"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2336"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2336"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2336"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}