{"id":1576,"date":"2010-03-26T08:49:43","date_gmt":"2010-03-26T08:49:43","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1576"},"modified":"2010-03-26T08:50:47","modified_gmt":"2010-03-26T08:50:47","slug":"geld-verdampt-herinneringen-blijven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1576","title":{"rendered":"Geld verdampt, herinneringen blijven"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>De marathon van Rotterdam? Voor een langeafstandloper uit de Watergraafsmeer is dat vloeken in de kerk. Die stad is iets te veel \u2018010\u2019, om maar in voetbaltermen te blijven. Theo Stelling rent liever in \u2018eigen huis\u2019 waar hij de marathon van Amsterdam mee bedoelt. En met succes, want in de laatste versie verbrak hij het nationale record voor veteranen in een niet misselijke tijd van 2.37 uur.<\/strong>
\nWaar maak je iemand blij mee wiens leven bepaalt wordt door rennen, rennen en nog eens rennen? Met deelname aan de marathon van New York! The Big Apple<\/em> is het Nirvana van de marathon! Rennen door New York en dan sterven, in die proporties.
\nVoor marathonloper Theo Stelling, 51 jaar, kwam zijn droom uit. Op zijn vijftigste verjaardag kreeg hij van vrouw en zoon een geheel verzorgde reis \u00e9n startnummer naar New York als cadeau. Voor Stelling, technisch medewerker bij de gemeente, werd dat een marathon met een heel emotionele lading.
\n\u2018Twee weken voor New York werd\u00a0 mijn vrouw ziek. Er was kanker bij haar geconstateerd. Wij hadden toch besloten te gaan. Het was voor mij een race met twee gezichten. Het idee dat mijn vrouw zo ziek was maakte mij heel emotioneel . Maar aan de andere kant, de marathon van New York, w\u00e1t een belevenis\u2019, verzucht de tot het bot afgetrainde Stelling.\u00a0 Voor een\u00a0 hardloper die gewend is aan\u00a0 Amsterdamse verhoudingen was hardlopen door New York een cultuurshock. Ren je in Amsterdam voor twee man en een paardenkop dat is dat in New York wel andere koek.
\nDriehonderd foto’s<\/strong>
\n\u2018Twee miljoen mensen langs de kant,\u2019 vertelt Stelling. \u2018Vooral de doorkomst door de verschillende wijken was \u00e9\u00e9n groot feest. Maar ook de tegenstellingen. In de Harlem en de Mexicaanse wijk kreeg je een heldenontvangst. In Brooklyn, de joodse wijk, deden die orthodoxe joden net of ze je niet zagen. En overal bandjes en live muziek. Normaal ben ik tijdens een marathon\u00a0 heel fanatiek en serieus maar in New York liep ik als een toerist. Ik had mijn camera meegenomen en meer dan driehonderd foto\u2019s gemaakt\u2019.\"\"<\/a>
\nDe marathonsfeer in Amsterdam mag dan de gevoelstemperatuur van een vrieskist hebben, het neemt niet weg dat Stelling daar zijn ultieme loopmoment meemaakte. Het hele vorige seizoen had Stelling het rubber van zijn loopschoenen getraind. Storm, regen en kou werden daarbij op de koop toe genomen. Op de atletiekbaan van AV23 werd de snelheid aangescherpt. En allemaal onder \u00e9\u00e9n motto:\u00a0 de tijd begint te dringen. Wil je als vijftigjarige marathonloper nog \u00e9\u00e9n keer de stopwatch uitdagen, dan moet er gewerkt worden.
\nStelling, klein, levendige ogen, ras-Amsterdammer, vertelt. \u2018In juni begon de vorm te komen. Tijdens de Senior Games<\/em><\/em>, een sportspektakel in Zeeland, won ik de halve marathon. Het begon bij mij te dagen dat het in oktober wel eens heel hard kon gaan.\u2019
\nGoud of blik<\/strong>
\nNajaar, de tijd dat de blaadjes van de bomen vallen, maar ook d\u00e9 tijd voor de grote stadsmarathons. Begin oktober beet de hoofdstad de spits af. In het wedstrijdvak, tussen de Afrikaanse loopwonderen, ook Theo Stelling. Voor de\u00a0 laatste was het erop of eronder. Goud of blik. Het parkoers kon hij wel dromen. Vooral het gedeelte langs de Amstel, daar had hij wakker van gelegen. Als het daar maar niet al te hard waait.\u00a0 Dat helse open stuk vanaf Buitenveldert naar Ouderkerk, waar de Amstel overgestoken wordt en weer terug langs de rivier richting Amsterdam.
\nHoe vaak had hij daar niet getraind? Speurend naar de ideale looplijn, opletten hoe en waar de wind stond. Nog even een verse rochel achter de huig vandaan trekken, en de polsstopwatch voor de zoveelste keer controleren. Stelling was er klaar voor.\u00a0 Na het startschot waren de eerste tien kilometer door Zuid een kwestie van volgen, je hart niet boven het theewater jagen, opletten waar de concurrentie zat. Maar dan kwam het beruchte pad langs de Amstel.
\n\u2018Alles op die dag zat mee, vertelt de kampioen. \u2018Voor een marathonloper was het schitterend weer. Met weinig wind. Langs de Amstel, in de buurt van Ouderkerk kreeg ik het heel moeilijk. Mijn directe concurrent was er van door. Ik heb langs die hele Amstel in mijn eentje lopen jagen. Terug in de stad, voor de Bijlmerbajes, kreeg ik hem te pakken. In mijn buurt, de Watergraafsmeer, rekende ik met hem af.\u2019
\nPlakkie<\/strong>
\nDe rest was geschiedenis. In een tijd van 2.37 uur kwam\u00a0 Theo Stelling, over de streep. In het Olympisch Stadion werd hij gehuldigd als nieuwe veteranenkampioen maar ook recordhouder. Kregen de winnaars bij de mannen en heren een vet bedrag op hun rekening gestort, Stelling moest genoegen nemen met een \u2018plakkie\u2019. De Watergraafsmeerder is daar zelf nogal nuchter over. Wat kan hem dat geld nou schelen. Gezondheid is veel belangrijker. Dat het met zijn vrouw weer goed gaat, daar is de hardloper uit Oost zielsgelukkig mee. Geld verdampt maar herinneringen blijven en die zijn voor hem v\u00e9\u00e9l belangrijker, die pakken ze hem niet meer af.
\nOp zijn falie<\/strong>
\nAls hij der dagen zat is, de urinestraal zwak,\u00a0 en de benen dienst weigeren, dan kijkt hij met voldoening\u00a0 naar zijn rijk gevulde prijzenkast en zakt weg in mijmeringen. Hij ziet zich dan weer langs het Amsterdam-Rijnkanaal ijlen,\u00a0 waarbij hij zijn schrale, afgetrainde lijf op zijn falie gaf, en\u00a0 hij ziet zichzelf rennend over Queensborobridge in New York, hoort de echo van de aanmoedigingen en telt dan zijn zegeningen.
\nMaar zover is het nog lang niet. Begin maart startte de Stelling in de \u201920 van Alphen\u2019 de openingsklassieker van Nederland. \u2018Wat ik werd? Tweede in een tijd van 1.10 uur\u2019. Theo Stelling wiens leven bepaald wordt door hardlopen, kent ook zijn zwakheden. \u2018De afgelopen winter ging het moeizaam. Met die maandenlange kou vroeg ik mij wel eens af waar ik mee bezig was. Dan lag ik liever op de bank met een zakkie\u00a0 chips.\u2019<\/p>\n

Geplaatst: Mug April 2010 Foto’s Hilco Koke<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De marathon van Rotterdam? Voor een langeafstandloper uit de Watergraafsmeer is dat vloeken in de kerk. Die stad is iets te veel \u2018010\u2019, om maar in voetbaltermen te blijven. Theo Stelling rent liever in \u2018eigen huis\u2019 waar hij de marathon van Amsterdam mee bedoelt. En met succes, want in de laatste versie verbrak hij het […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false},"categories":[287324],"tags":[20903923,33437409,33437408],"class_list":["post-1576","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-atletiek","tag-av23","tag-marathon-van-amsterdam","tag-theo-stelling"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-pq","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1576","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1576"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1576\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1580,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1576\/revisions\/1580"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1576"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1576"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1576"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}