{"id":1425,"date":"2010-02-18T13:51:33","date_gmt":"2010-02-18T13:51:33","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1425"},"modified":"2012-07-24T19:31:20","modified_gmt":"2012-07-24T19:31:20","slug":"voor-thaddy-robl-was-de-dood-een-voorbijganger","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1425","title":{"rendered":"Voor Thaddy Robl was de Dood een voorbijganger"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Tot in de uithoeken van Europa was zijn populariteit ongelofelijk. Als hij aan de start stond\u00a0 waren de tribunes afgeladen en voor zijn kleedkamer stonden massa\u2019s volk geduldig te wachten om maar een glimp van hem op te vangen.\u00a0 Keizers, prinsen en koningen wilde met hem op de foto.\u00a0 Thaddeus Robl was een topstayer die met wapperende haren, zwarte kleding,\u00a0 fietste achter een vuurrode motor als de duivel op de wielerbaan.\u00a0 Drie keer wereldkampioen stayeren, houder van snelheidsrecords, hield van vrouwen, gokken, \u00e9n gevaar. De dood was voor hem maar een voorbijganger. Precies honderd jaar geleden stierf\u00a0 Robl.<\/strong><\/p>\n

Als de pijn t\u00e9 erg was en de verse wonden begonnen te schuren en te schrijnen, liep hij naar de woonkamer. Dan keek hij even in een vitrine waar twee aftandse en kapotte fietsschoentjes lagen alsof het kostbare kleinoden betrof. Steevast moest hij dan denken aan die ene dag in 1898 toen hij mee deed aan de monsterrace Bordeaux-Parijs.
\nDe regen kwam toen met bakken uit de hemel en na tweehonderd kilometer koers over erbarmelijk slechte wegen, waren zijn schoenen z\u00f3 doorweekt dat de punten van de pedalen door de zolen heen in zijn voeten prikten. Thaddeus Robl leed helse pijnen maar koerste door en kwam als derde aan in Parijs.
\nRock \u2019n roll<\/strong>
\nDie dag was zijn grote leerschool, daar leerde hij wat pijn was, wat afzien betekende. Ervaringen die hem later van pas kwamen. Thaddeus Robl geboren in het M\u00fcnchen van 1876 had twee jaar eerder zijn debuut als stayer gemaakt, een lugubere, levensgevaarlijke, maar \"\"<\/a>lucratieve sport waar veel geld en roem mee te verdienen viel, maar\u00a0 waar de dood of blijvende\u00a0 invaliditeit nooit ver weg waren.\u00a0 Hoewel geen mens van het woord gehoord had was Robl rock \u2019n\u2019\u00a0 roll op de wielerbanen. Met zijn wapperende zwarte haar, bruine kop en ijlend achter een vuurrode motor, liet hij menig meisje op de tribune smelten. In tien jaar tijd werd hij drie keer wereldkampioen won tientallen grote stayerskoersen en verdiende daar ruim driehonderdduizend Goudmark mee. Over zijn rijkdom behoefde niemand jaloers te zijn, want er is geen renner z\u00f3 vaak en z\u00f3 hard achter de motor gevallen als de M\u00fcnchener.
\nMedaillon<\/strong>
\nAngst voor valpartijen noch de dood konden hem deren. Vlak voor de start van een race, als de motoren brullend door het stadion reden, betastte Robl even het medaillon met de beeltenis van de Heilige Maagd dat aan zijn nek hing. Voor de diepgelovige Beier kon de race dan een aanvang nemen. Robl nam de kracht van dat medaillon uiterst serieus.
\n\"\"<\/a>Tijdens een race ontdekte hij tot zijn ontsteltenis, dat hij dat amulet in de kleedkamer had laten liggen. Ondanks protesten van zijn gangmaker Brettschneider stapte hij af, rende naar de kleedkamer, deed hem om, en hervatte de koers om die nog te winnen.
\nOndanks zijn vertrouwen in God en de Heilige Maagd brak Thaddy, zoals hij liefkozende werd genoemd, zeven keer zijn sleutelbeen,\u00a0 twee keer zijn enkel en zat regelmatig met zware hoofdwonden op de fiets.
\nFatalistische leefstijl<\/strong>
\nOm honderden keren je leven op het spel te zetten dan verandert er iets in je geest. Robl, gekleed naar de toenmalige laatste mode,\u00a0 hield er dan ook een vrij fatalistische leefstijl op na.\u00a0 Zo mocht hij, tussen het fietsen door, graag aan autoraces meedoen, waarin hij diverse zware crashes overleefde. Door de vele contracten, voornamelijk in Duitsland, was Robl maanden lang van huis. In zijn Opel, in gezelschap van manager K\u00fchbander, reed hij van wielerbaan naar wielerbaan.
\nOm naast een adrenalinejunk in een auto te zitten, was geen pretje. Voor K\u00fchbander moeten die autoritten dan ook een helse ervaring zijn geweest. Ook in het toenmalige verkeer ging Robl \u2018los\u2019.\u00a0 Op weg naar de Grote Prijs van Dresden 1907 gebeurde het onvermijdelijke. De stayerskampioen vloog met zijn Opel de bocht uit waarbij zijn manager een schedelbreuk opliep. Thaddeus zelf mankeerde niets.
\nBroertjes Wright<\/strong>
\nHet Berlijnse uitgaansleven was voor hem geen onbekende. Regelmatig zakte hij door en aan vrouwen geen gebrek. Erger was zijn goklust\"\"<\/a> waar hij grote sommen geld mee verspeelde. De erudiete Robl, die meerdere talen waaronder Deens en Russisch vloeiend sprak, had het in 1909 wel gezien.\u00a0 Fietsen achter de motor kon hem niet meer die adrenalinekick bezorgen\u00a0 waar hij dagelijks naar snakte.
\nGelukkig voor hem kozen de broertjes Wright in 1903, in een zelf geknutseld vliegtuigje, voor de eerste keer het luchtruim. In het spoor van de Wrights volgden tientallen waaghalzen. Terwijl met angstige regelmaat de wrakkige tweedekkertjes als aangeschoten ganzen op de grond te pletter vielen, koos Thaddeus Robl (foto rechts) \u00f3\u00f3k voor het bloedlinke vliegen. Hoewel geen snars verstand van vliegtuigen besloot de gewezen fietskampioen een eigen toestel te ontwikkelen, wat het begin was van zijn financi\u00eble neergang.\u00a0 Uiteindelijk ging zijn hele kapitaal, maar ook het kapitaaltje die hij voor zijn oude moeder had gereserveerd, op aan zijn nieuwe hobby.
\nLevensgevaarlijke combinatie<\/strong>
\nDe eerste beginselen van het aviateurschap kreeg hij van de toenmalige topvlieger Frey. Na een paar lessen verklaarde Robl tegen de pers dat vliegen \u2018heel gemakkelijk was en dat elke dappere man dat zou kunnen leren.\u2019 Dapperheid \u00e9n zelfoverschatting is en blijft\u00a0 een levensgevaarlijke combinatie.
\nIn de morgen van 18 juni stopte op het vliegveldje van Stettin een gloednieuwe auto, enige dagen daarvoor door Robl\u00a0 aangeschaft.\u00a0 Kwiek stapte de eigenaar uit, zoog zijn longen vol en gaf een aanwezige mecanicien de opdracht om een foto van hem zelf, m\u00e9t een door hem geschreven tekst, (foto links) op de post te gooien.
\n\"\"<\/a>Thaddeus Robl was er klaar voor, het zwerk lachte hem toe. Bij het aanzicht van de proestende, ploffende en hoestende tweedekker, voelde hij weer dat lekkere gevoel dat de haarwortels op zijn hoofd deed knetteren en de adrenaline door zijn aderen liet kolken. Hij dacht aan vroegere races, zag weer de brede rug van gangmaker Bretschneider voor zich, hoorde het publiek massaal zijn naam juichen. Scherend langs de randen van het leven, d\u00e1t was voor hem een manier van leven.
\nRechterhand verkrampt<\/strong>
\nNog even een nonchalante armzwaai naar het grondpersoneel, de stofbril op, de pet stevig aangedrukt en de gashendel naar voren. Na een korte aanloop steeg de Farman-tweedekker met Duitsland\u2019s eerste sportheld op. Een vlucht die een \u2018enkele reis naar de hemel\u2019 zou zijn.
\nOf de kracht van het Mariamedaillon uitgewerkt was of dat Vrouwe Fortuna het nu wel welletjes vond, is n\u00f3\u00f3it te achterhalen w\u00e9l dat na een kwartiertje een doffe klap te horen viel. Thaddeus Robl was met zijn vliegtuig neergestort. Toen het lijk van Robl uit het wrak gehaald werd zat het medaillon m\u00e9t ketting in zijn rechterhand verkrampt.\"\"<\/a>
\nRobls hemelgang werd door de pers groots gebracht. Berlijnse kranten wisten te vermelden dat na zijn ongeluk een onbekende vrouw, zijn grote liefde, zich onmiddellijk naar het Berlijnse Stettin haastte en alle kosten van de begrafenis en vervoer naar M\u00fcnchen voor haar rekening nam. Wetende dat ze niet de liquide middelen had, beleende ze daarvoor al haar sieraden. Vier dagen later, op het Alten S\u00fcdfriedhof in Munchen werd, Thaddeus Robl begraven.
\n\"\"<\/a>Op de lokale M\u00fcnchener wielerbaan werd twee maanden later de Robl Memoriam gehouden, een groot wielergala waarvan de opbrengt voor zijn armlastige moeder was.<\/p>\n

Bronnen: Radwelt jaargangen 1902 t\/m 1910,<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tot in de uithoeken van Europa was zijn populariteit ongelofelijk. Als hij aan de start stond\u00a0 waren de tribunes afgeladen en voor zijn kleedkamer stonden massa\u2019s volk geduldig te wachten om maar een glimp van hem op te vangen.\u00a0 Keizers, prinsen en koningen wilde met hem op de foto.\u00a0 Thaddeus Robl was een topstayer die […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[102849005],"tags":[31721689,31721690],"class_list":["post-1425","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-achter-de-zware-motoren","tag-thaddeus-robl","tag-vliegramp-steetin"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-mZ","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1425","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1425"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5532,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1425\/revisions\/5532"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1425"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1425"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}