{"id":1132,"date":"2009-08-26T13:37:45","date_gmt":"2009-08-26T13:37:45","guid":{"rendered":"http:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1132"},"modified":"2009-08-28T12:17:16","modified_gmt":"2009-08-28T12:17:16","slug":"van-bruggen-is-kunst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=1132","title":{"rendered":"Van Bruggen is Kunst"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" data-attachment-id=\"1133\" data-permalink=\"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?attachment_id=1133\" data-orig-file=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/mug-sept-2009-1-72.jpg?fit=922%2C664&amp;ssl=1\" data-orig-size=\"922,664\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;11&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;NIKON D300&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1250685932&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;70&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;200&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0.008&quot;}\" data-image-title=\"Mug sept 2009 1 72\" data-image-description=\"\" data-image-caption=\"\" data-large-file=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/mug-sept-2009-1-72.jpg?fit=780%2C562&amp;ssl=1\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1133\" title=\"Mug sept 2009 1 72\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/files\/2009\/08\/mug-sept-2009-1-72.jpg?resize=300%2C216\" alt=\"Mug sept 2009 1 72\" width=\"300\" height=\"216\" \/><strong>Tim Krabb\u00e9-lezers kennen hem als Kunst. Zijn echte naam: Herman van Bruggen (74), de &#8216;lone wolf&#8217; van de polder. Al vijftig jaar raast Van Bruggen mee in de subtop. Nog steeds goed voor een derde plaats op het WK-tijdrijden. Schrijver Tim Krabb\u00e9 is zijn koersmakker nog niet vergeten.<br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p>Geen lullige fietstochtjes om de baard van Ome Klaas, maar jakkeren alsof \u00a0Be\u00eblzebub\u00a0 himself op de hielen zit. Nadat het startknopje van zijn fietscomputertje is ingedrukt, raast hij, met de ketting op het buitenblad, dagelijks door de polders, en dat al meer dan vijftig jaar. Herman van Bruggen heeft namelijk een latent erotische relatie met de tijdrit. Afgelopen week deed hij mee aan het wereldkampioenschap tijdrijden in Oostenrijk\u2026<br \/>\nOf hij dat frustrerend vindt? Ja wat dacht je dan! \u00a0Heel literair \u00e9n sportminnend Nederland kent hem en toch is hij nog steeds die anonieme wielrenner. Telkens moet hij uitleggen dat hij dat \u00e9cht is. Dat het over h\u00e9m gaat.<br \/>\nIn het boek <em>\u2019<em>43 Wielerverhalen\u2019<\/em><\/em> schrijft \u00a0Tim Krabb\u00e9 meerdere columns over Herman van Bruggen. Hij had een icoon kunnen zijn ware het niet dat Krabb\u00e9 hem opvoert onder het pseudoniem Kunst. En laat die Kunst nou nog steeds koersen. Deze week werd Herman van Bruggen derde bij het wereldkampioenschap tijdrijden. O ja, Van Bruggen is 74 jaar!\u00a0 Hebben zijn leeftijdgenoten spierwitte, dunne \u00a0benen met een \u00a0rivierenlandschap aan spataderen, niet bij Van Bruggen. Zijn stelten zijn die van een wielrenner, bruin, op spanning \u00e9n afgetraind. Voordat alle senioren naar de sportschool rennen: Van Bruggen heeft meer dan vijftig jaar trainingsarbeid er op zitten. En altijd in zijn eentje. Een <em>lone wolf<\/em> zo zal je hem kunnen noemen maar dan wel \u00e9\u00e9n op de fiets.<br \/>\n\u2018Met redelijk weer train ik iedere dag vijfentachtig kilometer. Rusten komt in mijn woordenboek niet voor. Een dag niet gefietst is een dag niet geleefd. Onderweg zie ik niks. Ik ben gefocust om binnen de drie uur weer terug te zijn. Ik hou mijn kilometertellertje strak in de gaten.\u2019<br \/>\n<strong>Voorhoofd tikken<\/strong><br \/>\n74 Jaar en nog de instelling van een nieuweling. \u00a0Of dat eng is? Meer een vorm van gedrevenheid. \u00a0Dat begon al in 1957 toen hij, in Luik, meedeed aan het wereldkampioenschap achtervolging voor amateurs. Als je toen tegen Van Bruggen\u00a0 gezegd had dat hij meer dan vijftig jaar later ook aan het vertrek van een wereldkampioenschap zal staan had hij op zijn voorhoofd getikt. En toch is dat zo.<br \/>\nIn Sankt Johann, Oostenrijk, vond namelijk, deze week (eind augustus), het offici\u00eble WK voor masters plaats. \u00a0Sankt Johann, hartje Tirol, waar ze elkaar met <em><em>gr\u00fcss got<\/em><\/em> begroeten en bier getapt wordt door struise kelnerinnen met laag uitgesneden dirndljurken, waar een duikbootkapitein in verdwaald, strijden jaarlijks de beste veteranen ter wereld om diverse wereldtitels. Twee jaar geleden stond \u2018Kunst\u2019 daar ook aan de start en kon de strijd aan met zestig concurrenten.<br \/>\n\u2018Achtste werd ik\u2019,\u00a0 verteld hij droog. \u2018Ik had gehoopt op een podiumplaats. Terwijl iedereen op een tijdritfiets reed stond ik op een \u2018gewone\u2019 fiets aan de start. Dit jaar heb ik beter materiaal aangeschaft. \u00a0Ik weet ook wel dat je daar geen streep harder mee gaat, maar het zit tussen je oren.\u2019 Van Bruggen laat zijn futuristische tijdritmachine zien die in de verste verte op een fiets lijkt.<img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" data-attachment-id=\"1137\" data-permalink=\"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?attachment_id=1137\" data-orig-file=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/portret-herman-2-8-2009-1-72.jpg?fit=683%2C1029&amp;ssl=1\" data-orig-size=\"683,1029\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;11&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;NIKON D300&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1250685577&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;70&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;200&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0.005&quot;}\" data-image-title=\"Portret Herman 2 8-2009 1 72\" data-image-description=\"\" data-image-caption=\"\" data-large-file=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/portret-herman-2-8-2009-1-72.jpg?fit=680%2C1024&amp;ssl=1\" class=\"alignright size-medium wp-image-1137\" title=\"Portret Herman 2 8-2009 1 72\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/files\/2009\/08\/portret-herman-2-8-2009-1-72.jpg?resize=199%2C300\" alt=\"Portret Herman 2 8-2009 1 72\" width=\"199\" height=\"300\" \/><br \/>\n<strong>Eindelijk op het erepodium<\/strong><br \/>\nDat Van Bruggen dacht dat het tussen je oren zit daar had die het mooi mis mee. Rijdend op zijn nieuwe karretje greep hij, \u00a0afgelopen week, het brons.<br \/>\n\u2018Ik ben heel gelukkig met deze uitslag. Er deden toch maar zeventig renners mee. De eerste drie werden s\u2019 avonds op het dorpsplein van Sankt Johann gehuldigd. Wat een happening en dat op mijn oude dag,\u2019verzucht hij.<br \/>\nZijn dagelijkse \u2018jachtpartijen\u2019 door de polder is voor de AOW-er ook een vorm van therapie. \u2018Mijn vrouw is negen jaar geleden overleden. Ik fietste toen een tijd niet meer en voelde mij langzaam in een geestelijk ravijn weg zakken. Het ging heel slecht met me. Ik stond op het punt of om van een flat te springen of de koersfiets weer te pakken. Op advies van mijn dochter ben ik weer gaan trainen. In een jaar tijd trainde ik meer dan twintig kilo eraf.\u2019<br \/>\nDat\u00a0 Herman van Bruggen in een boek van Tim Krabb\u00e9 terecht kwam was niet meer dan een optelsom van feiten.\u00a0 Van Bruggen en\u00a0 Krabb\u00e9 deelden de zelfde passies: koersen rijden in Vlaanderen.<br \/>\n\u2018Zo\u2019n vijfentwintig jaar geleden reed ik alleen maar in Vlaanderen\u2019, onthuld hij. Ik was dik in de veertig maar reed bij de amateurs regelmatig bij de eerste tien. Tim, een verdienstelijk renner, was daar ook altijd. Tientallen koersen heb ik daar met hem gereden. Later hoorde ik dat ik in zijn boek voorkwam. Ik ben daar heel trots op maar ook behoorlijk gefrustreerd, want niemand weet dat ik dat ben\u2019.<br \/>\n<strong>Tim Krabb\u00e9<\/strong><br \/>\n\u2018Wie Kunst is\u2019? echoot \u00a0Tim\u00a0 Krabb\u00e9 door de telefoon.\u00a0 \u2018Herman van Bruggen natuurlijk. Ik rij nog steeds koersen bij de veteranen\u2019, vertelt Krabb\u00e9. \u2018Tijdje terug deed ik mee aan een nationale tijdrit. Aan het vertrek goed getrainde\u00a0 kerels van zestig jaar. Van Bruggen deed ook mee. Hij werd derde. Herman is nog steeds die tempobeul van vroeger\u2019.<br \/>\nHerman van Bruggen, strak lijf, jeugdige kop, maar toch de zeven kruizen gepasseerd, kijkt voor zich uit. Heeft nog zijn dromen. \u2018Van de winter ga ik het werelduurrecord voor veteranen op de baan aanvallen. Die staat op 39.7 kilometer. Dat moet mogelijk zijn die te verbreken.\u2019<\/p>\n<p><strong><em>Het Eurodynamische<\/em><\/strong><\/p>\n<p><em>\u2018<strong>Dat tijdrijden was echter het enige wat hij leuk leek te vinden aan wielrennen\u2019<\/strong><\/em>, schrijft Krabb\u00e9 over Kunst.\u00a0 <strong><em>\u2018Ook in gewone wedstrijden reed hij liefst alleen. Hij demarreerde net zolang tot iedere menselijke beschutting bij hem uit de buurt was\u2019.<\/em><\/strong><br \/>\n<strong><em>Zoals alle tijdritspecialisten soigneerde Kunst zich tot in de puntjes. Alles aan hem was \u2018eurodynamisch\u2019, zoals wielrenners het noemen; van zijn kapsel tot aan zijn vlekkeloze velgen. Ik heb hem\u00a0 in Belgi\u00eb een uur lang bij straffe wind en met inzet van al zijn krachten een voorsprong zien verdedigen van 100 meter op een jagend peloton, tevergeefs. Het deerde Kunst niet, want tot en met augustus reed hij al zijn koersen slechts in functie van de traditionele \u00a0najaarstijdritten. \u2019<\/em><\/strong><\/p>\n<p><strong>Uit \u201943 Wielerverhalen\u2019<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align:right;\">Mug: september 2009. Foto&#8217;s Hilco Koke<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tim Krabb\u00e9-lezers kennen hem als Kunst. Zijn echte naam: Herman van Bruggen (74), de &#8216;lone wolf&#8217; van de polder. Al vijftig jaar raast Van Bruggen mee in de subtop. Nog steeds goed voor een derde plaats op het WK-tijdrijden. Schrijver Tim Krabb\u00e9 is zijn koersmakker nog niet vergeten. Geen lullige fietstochtjes om de baard van [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_seo_schema_type":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_wpcom_ai_launchpad_first_post":false,"_jetpack_hide_featured_image":false,"_jetpack_featured_image_duplicate_dismissed":0,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"{title}\n\n{excerpt}\n\n{url}","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[100165],"tags":[24463900,24464077,24463898,24463901,3848379,24463897,24463899],"class_list":["post-1132","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wielrennen","tag-34-wielerverhalen","tag-43-wielerverhalen","tag-herman-van-bruggen","tag-sporten-op-oudere-leeftijd","tag-tim-krabbe","tag-wereldkampioenschap-tijdrijden","tag-werledkampioenscha-veteranen-sankt-johann"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-ig","jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1132","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1132"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1146,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1132\/revisions\/1146"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}