{"id":10627,"date":"2016-10-19T13:14:10","date_gmt":"2016-10-19T13:14:10","guid":{"rendered":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10627"},"modified":"2023-02-01T19:17:50","modified_gmt":"2023-02-01T18:17:50","slug":"vriendelijke-champ-brengt-dagen-door-in-eenzaamheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10627","title":{"rendered":"Voormalige champ brengt dagen door in eenzaamheid"},"content":{"rendered":"

In 1968 werd hij onverwachts Europees kampioen boksen. Een gouden toekomst werd hem voorspeld. Het liep totaal anders. Na twaalf jaar profboksen stopte hij met zijn sport\u00a0 en verdween geruisloos in de anonimiteit. Wat bleef was die ene vraag: waarom hij\u00a0 als bokser nooit de echte top haalde? Edwin Alberto, oftewel Fighting Mack geeft \u00a0aan\u00a0\u00a0 Stuyfssportverhalen uitsluitsel.<\/strong><\/em><\/p>\n

H\u00e9\u00e9l \u00a0Zandvoort kent hem. Want meer dan twintig jaar werkte hij bij de lokale \u00a0benzinepomp, en \u00a0voorzag hij mobiel Zandvoort \u00a0van een volle tank en hield banden op spanning. Dat die pompbediende ooit een \u00a0voormalig Europees kampioen boksen was, was voor zijn klanten \u00a0\u00a0een goed bewaard geheim. Edwin Alberto, bijgenaamd Fighting Mack, heeft zijn \u00a0illustere sportverleden nooit aan de grote \u00a0klok gehangen. \u00a0Alberto, \u00a070 jaar, denkt zelden aan zijn \u00a0bokscarri\u00e8re. En als hij dat doet all\u00e9\u00e9n aan de goede momenten. Aan gevechten waar \u00a0bij \u00a0twintig van zijn tegenstanders het licht zagen uit gaan. \u00a0Mack, zoals hij zelf genoemd wil worden, gezegend met een supersnelle en verwoestende linkse, heeft een \u00a0erelijst die staat: \u00a0vijfenveertig gevechten, achtentwintig keer gewonnen, waaronder twintig door knock out<\/em> en twee onbeslist. Zijn onbetwist hoogtepunt vond plaats \u00a0in augustus 1968. Wat tevens de prelude voor zijn ondergang als bokser in luidde. \u00a0Mack, een onbekende twee\u00ebntwintig jarige, sloeg in een kolkende Italiaanse sportarena de toen heersende Europees kampioen\u00a0 Carmelo Bossi knock out<\/em>.<\/strong>
\nFighting Mack, jongen afkomstig van Cura\u00e7ao, de sterkste van Europa. \u00a0Voor het eerst in dertig jaar kende Nederland een Europese kampioen. Van Mack werd v\u00e9\u00e9l verwacht. Iets wat hij niet waar kon maken. Bij de gepensioneerde pompbediende, verschijnt een twinkeling\u00a0 in zijn ogen als hij onthult hoe de titel in zijn handen kwam. \u00a0Volgens hem was het een luckey punch<\/em>. Een gelukstreffer die de kaak van Bossi op drie plekken brak. \u00a0<\/strong><\/p>\n

Mack staat er nu niet meer bij stil. Het is geweest. In zijn kleine appartementje in Zandvoort herinnert niets meer aan een roemrijke boksverleden. De enige stoffelijke herinnering is een actiefoto van hem. Die koestert hij dan ook. Als de foto te voorschijn\u00a0komt breken ook de herinneringen bij hem door.<\/b>
\nHoe hij door zijn manager Ruhling financieel kort werd gehouden. Ruhling gaf zijn pupil een beetje geld. En soms niks. De manager hield de Antiliaanse vuistvechter zoals hij zelf zegt \u2018strak\u2019. De door de wol geverfde Ruhling wist dat Mack, een alleenstaande jongen, \u2018vers\u2019 over gekomen uit de West, meteen feest ging vieren.<\/strong><\/p>\n

Zwaarste gevecht ooit<\/strong><\/em>
\nMack schrikt een beetje van zijn onthullingen, schudt zijn hoofd en zegt zachtjes dat hij nu niet meer negatief over Ruhling moet praten. Hij is immers al lang dood.<\/strong>
\n\u2018Als je wint, heb je veel vrienden\u2019<\/em>, zong Henny Vrienten. Fighting Mack kan dat alleen maar bevestigen. Vrienden en vriendinnen had hij z\u00e1t. Tenminste, als hij won. Zodra er een paar keer verloren was, lieten deze hem weer net zo hard vallen. Mack staat daar niet meer bij stil. Daar is de man veel te aardig voor. Liever praat hij over zijn bokspartijen. Zoals tegen de Utrechtse weltergewicht, Ben Zwezerijen. Wat zijn zwaarste gevecht ooit werd. G\u00f3h, wat k\u00f3n die man hard slaan, vertelt de champ<\/em> in prachtig zangerig Antilliaans accent. Zo hard dat hij, Fighting Mack voormalig Europees kampioen, drie minuten voor dood op de vloer van de ring lag. <\/strong>
\nFighting Mack die maar vijf maanden de beste van Europa was, hij verloor zijn titel tegen Silvano Bertini, was een \u2018ongeslepen diamant\u2019 als bokser. Een edelsteen die volgens kenners en insiders niet te slijpen viel.<\/strong><\/p>\n

Totaal niet happy<\/strong><\/em>
\nAls die zogenaamde kenners ook maar iets van psychologie hadden begrepen wisten die meteen dat het bij Mack niet goed zat tussen zijn oren. Die jongen was doodongelukkig.<\/strong>
\nMack door \u00a0Ruhling, als jochie van negentien alleen\u00a0 naar Nederland\u00a0 gehaald, werd \u00a0door niemand opgevangen. Had geen begeleiders en voelde zich totaal niet happy. <\/strong>
\nIedereen liet die jonge bokser aan zijn lot over. Mack weet dat nu n\u00f3g goed. Hoe hij na zijn trainingen eenzaam op zijn kamertje zat. Wat miste hij toen de warme band van zijn familie. De eenzaamheid werd z\u00f3 erg dat hij in de war raakte, niet meer wist wat te doen. Volgens hem was dat de oorzaak dat hij nooit doorbrak. Anno nu, vindt hij dat hij met zijn negentien jaar v\u00e9\u00e9l te vroeg prof was. Hij miste daarvoor nog onvoldoende techniek en conditie voor. Heel jammer, fluistert hij. \u00a0Volgens hem had het allemaal anders kunnen lopen. Terug kijkend op zijn carri\u00e8re\u00a0 vond hij zich een heel goede bokser. Eentje die, in de ring, \u00a0keihard voor zich zelf was.<\/strong><\/p>\n

Nadenken over de dood<\/strong><\/em>
\nFighting Mack, gezegend met een onverwoestbare vrolijkheid stelt dat het \u00a0allemaal geweest is. \u00a0Hij praat liever over zijn mooie partijen. Zoals tegen Daniel Martin gehouden in 1973, in een uitverkocht Carr\u00e9. Volgens hem meteen zijn beste gevecht ooit. Die partij zou hij dolgraag nog een keer terug willen zien. W\u00e1t een conditie had hij toen, verzucht de old champ<\/em>.
\nHet geheugen van boksers ‘op leeftijd’ is vaak mistig. Bij \u00a0Mack niet. Hij weet nog precies hoe dat gevecht ging. Die Martin was z\u00f3 sterk, dat hij, Mack, \u00a0kwaad op zich zelf werd, en n\u00f3g harder ging slaan. Uiteindelijk ging Martin in de negende ronde definitief neer.<\/strong>
\nHet is nu moeilijk om Fighting Mack\u00a0 voor te stellen als die genadeloze knock-outspecialist. De man is zeer bescheiden, vriendelijk en heeft een zachtaardige oogopslag. \u00a0<\/strong><\/p>\n

Klein pensioentje<\/strong><\/em>
\nIn 1980 be\u00ebindigde Mack zijn carri\u00e8re. Bewust zocht hij de anonimiteit op. Het boksen was geweest. Door hard te werken, de laatste twintig jaar bij een lokale benzinepomp, had hij daar afstand van kunnen nemen.<\/strong>
\nOf hij nu gelukkig is? Soms. \u00a0Maar ook vaak niet. Hij denkt veel na over de dood, hoewel hij nog aan het leven hangt. Hij geeft zich zelf hooguit nog tien jaar. Maar gelooft dat eigenlijk zelf niet. Het leven is eigenlijk niks, verzucht hij even later. Hij leidt een heel rustig en terug getrokken bestaan. \u00a0Iedere morgen wandelt hij een uurtje over het strand. De rest van de dag kijkt hij televisie en \u2018doet\u2019 zijn huishouden. Hij leeft van een klein pensioentje en woont alleen. Heeft geen vrienden en ook geen contact in de bokswereld. Met vrouwen heeft hij nooit geluk gehad, onthult hij aarzelend. Ooit had de vroegere Europees kampioen vrienden zat. Nu niets meer. De eenzaamheid vreet soms aan hem.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In 1968 werd hij onverwachts Europees kampioen boksen. Een gouden toekomst werd hem voorspeld. Het liep totaal anders. Na twaalf jaar profboksen stopte hij met zijn sport\u00a0 en verdween geruisloos in de anonimiteit. Wat bleef was die ene vraag: waarom hij\u00a0 als bokser nooit de echte top haalde? Edwin Alberto, oftewel Fighting Mack geeft \u00a0aan\u00a0\u00a0 […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_seo_schema_type":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_wpcom_ai_launchpad_first_post":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"{title}\n\n{excerpt}\n\n{url}","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[79683429],"tags":[543957067,671354798,220089669,4216003,606462465,83984993,2892005,671354797,102104972],"class_list":["post-10627","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-boksen-2","tag-ben-zwezerijnen","tag-boksen-in-carre","tag-carmelo-bossi","tag-daniel-martin","tag-edwin-alberto","tag-fighting-mack","tag-henny-vrienten","tag-luckey-punch","tag-silvano-bertini"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-2Lp","jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10627","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10627"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10627\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15688,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10627\/revisions\/15688"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10627"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10627"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10627"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}