{"id":10282,"date":"2016-06-23T17:22:03","date_gmt":"2016-06-23T17:22:03","guid":{"rendered":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10282"},"modified":"2020-01-05T17:55:54","modified_gmt":"2020-01-05T16:55:54","slug":"brontosaurussen-in-het-land-van-wodan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10282","title":{"rendered":"Brontosaurussen in het land van Wodan"},"content":{"rendered":"

Woeste, ademstollende natuur. Tot\u00e1le leegte. De Lofoten, Noorwegen.\u00a0 Het\u00a0 land van Wodan, Donar en Thor. Waar\u00a0 achter ieder rotsblok Eric de Noorman, Leif de Rode, Svein Langtand\u00a0 en meer van die Vikingjongens\u00a0 zomaar kunnen opduiken. De Lofoten, ook h\u00e9t ultieme decor voor een helse hardloopwedstrijd over honderdzesenzestig kilometer. Bestemd voor de \u00a0gedrevenen. De desolaten. De avonturiers. Mannen en vrouwen met een merkwaardige roeping.\u00a0 Atleten die, in het zweet des aanschijns van de anonimiteit, de fysieke grenzen inspecteren. Eenentwintig liefhebbers\u00a0 meldden zich begin \u00a0juni op het eiland\u00a0 Moskenes\u00f8ya.<\/strong>
\n De ultraloop van de Lofoten kon een aanvang nemen. Ruim honderdzestig kilometer rennen, klauteren en strompelen.\u00a0 Over bergen, door sneeuwvelden, langs huiveringwekkende verlaten stranden. Dwars door moerassen. Begeleidt door hagel- regen- \u00e9n sneeuwbuien.<\/strong>
\n De ultraloop van de Lofoten, waar precies middernacht ene Oddvar Berntsen het startschot gaf. Dat Oddvar deze klus moest opknappen was niet z\u00f3 moeilijk. Oddvar, ruim tachtig jaar, is de enige bewoner van het eiland. Dat zal Ronnie Duinkerken, 43 jaar, op dat moment een rotzorg zijn. Duinkerken, een gewezen marathonloper, heeft andere zorgen.\u00a0 De man kan de komende uren totaal zesduizend meter hoogteverschil slechten. Als opwarmertje de eerste twee zware beklimmingen direct na de start.<\/strong>
\n Duinkerken, afkomstig uit Rotterdam, gaat niet voor het klassement, maar om te\u00a0 finishen. Hoe dan ook. Om dat vooral niet te vergeten had de medewerker van een farmaceutisch bedrijf deze opdracht op zijn arm geschreven. Urenlang rennen, dan gebeuren er vreemde dingen in de hersenen. Daar over straks meer. Eerst vertellen dat Duinkerken na meer dan zestig kilometer, in de regen, hagel en storm, het ongelooflijk koud kreeg. Langs\u00a0 steile kliffen, over besneeuwde bergtoppen rent hij toch gestaag door. De handen gevoelloos van de kou.\u00a0 Ondanks het afzien geniet de man, van de sprookjesachtige omgeving. Geplaveide wegen, laat staan een uitgezet parkoers zijn taboe. Duinkerken moet, via een kaart \u00e9n een GPS, zelf zijn route bepalen.<\/strong>
\n Honderdveertig kilometer \u00e9n drie\u00ebndertig\u00a0 uur verder. Dwars door een sneeuwveld martelt Duinkerken verder. De benen staan in de hens. Rennen gaat niet meer.\u00a0 Hij moet nog een berg op. Hij is bang voor de kou. Zijn lijf schreeuwt om te stoppen. De geest is sterker. Cola, chips \u00e9n bananen, ingeslagen bij een verzorgingspost, doen wonderen. Hier kan geen sportdrank tegen op.<\/strong>
\n Na zesendertig uur gaat zijn geest met hem aan de haal. Duinkerken ziet fleurige parasols, boomkikkers \u00e9n brontosaurussen. Met een lichte paniek en om de geest te verzetten, haalt hij zijn landkaart te te voorschijn. Twee uur in de nacht als Duinkerken achter een berg de zon ziet opkomen. Midzomernacht is niet ver weg. Voor de Rotterdammer een magisch \u00e9n symbolisch moment. De finish komt in zicht. Nog \u00e9\u00e9n berg te gaan.<\/strong>
\n Na negenendertig loodzware uren komt\u00a0 de finishplaats in Svolv\u00e6r in zicht. Het is drie uur in de nacht. Als achtste, op dertien uur achter winnaar Hallvard Schjollberg, komt Ronnie\u00a0 Duinkerken over de eindstreep.\u00a0 Op een groepje Noren na, is er niemand daar getuigen van. Niemand? W\u00e9l Janna, zijn vriendin, die hem liefdevol opvangt. Duinkerken heeft de helletocht overleeft. Hij wil nog maar \u00e9\u00e9n ding: slapen.<\/strong>
\n
\nFoto 4: Voor de start, links Ronnie Duinkerken met Oddvar Berntsen, de eenzaamste man van het hoge noorden.<\/strong><\/em><\/p>\n

Met dank voor de tip aan mijn vroegere collega Eric Fokke die al acht jaar op de Lofoten woont. Foto\u2019s: Eric Fokke\/Lofotenbilder.no<\/strong><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Woeste, ademstollende natuur. Tot\u00e1le leegte. De Lofoten, Noorwegen.\u00a0 Het\u00a0 land van Wodan, Donar en Thor. Waar\u00a0 achter ieder rotsblok Eric de Noorman, Leif de Rode, Svein Langtand\u00a0 en meer van die Vikingjongens\u00a0 zomaar kunnen opduiken. De Lofoten, ook h\u00e9t ultieme decor voor een helse hardloopwedstrijd over honderdzesenzestig kilometer. Bestemd voor de \u00a0gedrevenen. De desolaten. De […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":10314,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_seo_schema_type":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_wpcom_ai_launchpad_first_post":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"{title}\n\n{excerpt}\n\n{url}","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[287324],"tags":[509086721,680651492,680651497,680651495,680651494,680651491,680651493,680651496],"class_list":["post-10282","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-atletiek","tag-de-ultraloop-van-de-lofoten-ronnie-duinkerken","tag-eric-de-noorman","tag-erik-fokke","tag-hallvard-schjollberg","tag-midzomernacht","tag-ronnie-duinkerken","tag-sven-langtand","tag-svolvaer"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-2FQ","jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/ronnieeten.jpg?fit=1417%2C945&ssl=1","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10282","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10282"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10282\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13093,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10282\/revisions\/13093"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10314"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10282"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10282"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}