{"id":10240,"date":"2016-06-05T17:50:09","date_gmt":"2016-06-05T17:50:09","guid":{"rendered":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10240"},"modified":"2019-02-07T15:05:53","modified_gmt":"2019-02-07T14:05:53","slug":"begenadigd-stylist-en-een-gentleman","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/?p=10240","title":{"rendered":"Begenadigd stylist en een gentleman"},"content":{"rendered":"

Meer dan vijftig jaar stond Theo Baars in de boksring, als speler \u00e9n als trainer. Als \u00e9\u00e9n van de eerste boksers van Surinaamse afkomst werd hij in 1958 nationaal kampioen.<\/strong><\/em><\/p>\n

Er werd niet raar opgekeken. In de boksschool van Piet ter Meulen, gevestigd boven een oude zeepfabriek in de Amsterdamse Joden Houttuinen, waren ze wel wat gewend. Ook dat in maart 1950, een zwarte jongen van amper achttien jaar zich aanmeldde. De ranzige, zure geur van zweet, het ritmische voetgetrippel van touwtje springende kerels, het sinistere geluid van harde klappen op lichamen \u00e9n bokszakken, dat maakte Theo Baars niets uit. Theo, jochie afkomstig uit Suriname, had zijn bestemming gevonden. Trainer Piet ter Meulen, een voormalige koeienslachter in het gemeentelijke abattoir, herkende Baars\u2019 bokstalent. Ter Meulen loodste zijn pupil op een rustige manier het rauwe wereldje van het vuistvechten binnen. Drie jaar later, tijdens een boksgala in het Concertgebouw, maakte de jonge Surinamer zijn profdebuut. Tegenstander Vick van de Berg kon na acht ronde de artiestenuitgang verlaten met een puntennederlaag.<\/strong><\/p>\n

Lasser bij de NDSM<\/strong><\/em>
\nHet profboksen in de jaren vijftig en zestig, dat was sappelen, waarbij de muizen dood in de broodtrommel lagen. Ook voor Baars. Om zijn gezin met vier kinderen te onderhouden\u00a0 was\u00a0 Baars, naast het boksen werkzaam als lasser bij de NDSM.\u00a0 In de avonduren werd getraind. Het zegt alles over zijn kwaliteiten als pugilist. Ondanks een semiprofstatus was\u00a0 Baars in maart 1958 goed genoeg gevonden voor een gevecht om de nationale titel weltergewicht. In een propvolle Rotterdamse Ahoy-Hal ging bij lokale held, \u00e9n heersend kampioen, Frits van Kempen in de achtste ronde het licht uit. Baars kreeg zijn goede contracten in het buitenland.<\/strong>
\nOok in het Parijs van 1960. Tegenstander Maurice Auzel. Zoals De Telegraaf schreef was het een partij op heel hoog niveau, met twee stylisten die het vak \u2018tot in de puntjes verstonden\u2019. In het gevecht over tien ronden van drie minuten verloor Baars nipt op punten.<\/strong>
\nOver verliezen gesproken. Vier jaar mocht Baars zich kampioen noemen. Om in\u00a0 1962 zijn kampioenstitel aan clubgenoot Jan de Vos in te leveren. Na afloop van de partij, gehouden in een uitverkocht Krasnapolsky, werd Theo, m\u00e9t een dicht geslagen oog door zijn vrouw Jo liefdevol en zorgzaam uit de bokshandschoenen geholpen.\u00a0<\/strong>Theo Baars, bijgenaamd \u2018Tommy\u2019, met een conduitestaat van 52 gevechten waarvan er zevenentwintig werden verloren, hing in 1966 zijn bokshandschoenen aan een roestige spijker. De Amsterdammer stelde zijn kennis in dienst als trainer, ondermeer bij de boksschool van ter Meulen, die hij zijn hele carri\u00e8re trouw was gebleven.<\/strong><\/p>\n

Liefde voor het ‘spelletje’<\/strong><\/em>
\nHoogstwaarschijnlijk was Theo Baars t\u00e9 aardig voor het ruwe profmetier. Wie je ook spreekt, iedereen vindt hem een heel lieve man. Ook Yz van der Weerd. De laatste, zo\u2019n vijftig jaar geleden de boksschool van Ter Meulen over genomen, heeft alleen maar warme gevoelens over de mens Baars. Wat wil je. Toen Van der Weerd als jongen van vijftien jaar voor het eerst de drempel van de boksschool overschreed, was het de toen gelouterde prof Baars die hem onder zijn hoede nam. Dat Van der Weerd tijdens diens wedstrijdcarri\u00e8re bokste op de schoenen, overgenomen van zijn leermeester, is logisch.<\/strong>
\nDe voormalige champ<\/em> van Surinaamse komaf, bracht als trainer zijn kennis \u00e9n techniek over aan jonge aankomende boksers. Waarbij de liefde voor \u2018het spelletje\u2019\u00a0 hem parten speelde. Op de club wilde hij met iedereen de ring in. Voor een gepensioneerde bokser niet goed. Slecht voor het hoofd. <\/strong>
\nVolgens Van der Weerd had Theo als bokser maar ook als trainer de nodige klappen genomen. Zelf deed Baars er alles aan om zo\u2019n jongen tijdens sparpartijtjes zelf niet te slaan. Wat met zijn ervaring makkelijk kon. De voormalige kampioen \u2018Tommy\u2019 Baars,\u00a0 als fighter<\/em>\u00a0 372\u00a0 loodzware rondes achter de rug, en decennia \u00a0trainer, verzorgde zijn lijf goed. De man was topfit. Ondanks d\u00e1t \u00a0kreeg hij t\u00f3ch zijn makkes. Hij begon dingen te vergeten. Of dat de tragiek van een bokser op leeftijd is? Feit is w\u00e9l dat Baars tijdens zijn carri\u00e8re een paar keer op het canvas wakker werd. Onder meer door een zware knock-out<\/em>, toegebracht door de Duitser Gerd Mueller.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Sparren met pa<\/strong><\/em>
\nZijn zoon Marcel Baars kan naar het antwoord alleen maar gissen. Marcel weet w\u00e9l andere dingen. Zoals dat zijn vader geen opschepper was. Thuis vertelde hij weinig over zijn carri\u00e8re. \u00a0Voor het gezin Baars, want drie jongens en een meisje, was het boksen normaal. \u00a0Het hoorde er bij. Wel vertelde senior dat hij vaak in het buitenland vocht. Daar kon hij goed verdienen. Dat Theo Baars op hoge leeftijd nog in vorm was bevestigd Marcel. Met veel liefde vertelt de laatste over de vele trainingen met zijn vader. <\/strong>
\nHoe Marcel\u00a0 \u2019s avonds na zijn werk trainde in de gym met mijn toen dik zeventigjarige vader. Partijtjes sparren waarbij pa niet t\u00e9 hard terugsloeg. Dat Theo Baars bij boksend Amsterdam een warme indruk had gemaakt merkt zoon Marcel nog regelmatig. Op de boksschool waar hij een enkele keer komt vraagt iedereen hoe het zijn oude heer gaat. Dan komen ook de verhalen los hoe Theo hen het boksen had geleerd. \u00a0<\/strong>
\nVijf jaar geleden begon Theo Baars te sukkelen. De kenmerken van Alzheimer werden langzaam zichtbaar. De vroegere boksheld slijt zijn dagen nu in een verzorgingstehuis. Hij\u00a0 kan niet meer praten, en zit ook nog in een rolstoel. Van zijn ooit sterke lijf zijn alleen nog de gespierde armen \u00e9n schouders over. Hij herkent zijn kinderen en andere familie nog wel. Die laten hem altijd foto\u2019s zien van zijn vroegere partijen. In zijn geest trekt de mist langzaam weg.\u00a0 Dan beginnen zijn ogen te glimmen.<\/strong><\/p>\n

Foto 2: \u00a0De Vos tegen Baars om het Nederlands kampioenschap. Foto 4: Theo Baars.<\/strong><\/em><\/p>\n

Dit door mij geschreven verhaal was zaterdag 4 juni j.l. gepubliceerd in Het Parool.<\/strong><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Meer dan vijftig jaar stond Theo Baars in de boksring, als speler \u00e9n als trainer. Als \u00e9\u00e9n van de eerste boksers van Surinaamse afkomst werd hij in 1958 nationaal kampioen. Er werd niet raar opgekeken. In de boksschool van Piet ter Meulen, gevestigd boven een oude zeepfabriek in de Amsterdamse Joden Houttuinen, waren ze wel […]<\/p>\n","protected":false},"author":6261684,"featured_media":10825,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false},"categories":[79683429],"tags":[671355137,671355139,671355138,671355140,5061237,502294757,56466464],"class_list":["post-10240","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-boksen-2","tag-boksschool-piet-ter-meulen","tag-frits-van-kempn","tag-joden-houttuinen","tag-maurize-auzel","tag-ndsm","tag-theo-baars-boksen","tag-yz-van-der-weerd"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/stuyfssportverhalen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/theovuist21.jpg?fit=1836%2C3264&ssl=1","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/ppf7g-2Fa","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10240","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6261684"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10240"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10240\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15657,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10240\/revisions\/15657"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10825"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10240"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10240"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stuyfssportverhalen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10240"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}