Graf van Piet Dickentman herontdekt

Eeuwige rust is een beperkt begrip in Nederland. Zeker op de begraafplaatsen. Zit het zogenaamde grafrecht er op, of wordt door nabestaanden daar  niet meer voor betaald, dan wordt zo’n graf geruimd. De botten van de overledenen verdwijnen in de knekelput. Althans daar ging Stuyfssportverhalen altijd van uit. Dat was dus een groot misverstand. Dat is namelijk niet zo. Wat  duidelijk gemaakt werd door Mischa Smeding, staflid van de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.
Op ‘haar’ dodenakker wordt al tientallen jaren graven niet meer geruimd. Wat wél verdwijnt zijn de grafstenen. Afgelopen vrijdag kreeg Stuyfssportverhalen van Smeding, zie foto, een kleine rondleiding langs de vele monumentale grafmonumenten die de begraafplaats rijk is:  door Smeding en haar collega’s gekoesterd,  en eventueel gerestaureerd. Ook het graf van de in 1914 dodelijk verongelukte stayer Piet van Nek. Waar dit verhaal allemaal mee begon. Komende oktober bestaat ‘het Ooster’ honderdvijfentwintig jaar. Om daar bij stil te staan, maar ook om de monumentale status te benadrukken, worden bij de graven van voorheen bekende stadsgenoten, een tekstbordje geplaatst met uitleg én eventuele foto van de persoon in het graf.
Van Piet van Nek was geen duidelijke foto beschikbaar. Deze blog heeft, via zijn archief, dit hiaat ingevuld. Voor Mischa Smeding aanleiding als kleine tegenprestatie,  een rondleiding te geven over de dodenakker. Tijdens deze wandeling vertelde Smeding bijna achteloos, dat het graf van Piet Dickentman, nog steeds intact is. Sterker, Dickentman, Amsterdams eerste wereldkampioen in welke sport dan ook, rust slechts twee meter achter het graf van Van Nek. Een kleine historische sensatie!
Ook de graven van Chris Orlemans, dodelijk slachtoffer van  een stayerskoers, gehouden op de Amsterdamse wielerbaan van 1922, bestaat nog steeds. Maar ook het graf van Jan van Snoek, een meervoudig Nederlands kampioen en topstayer op de Duitse wielerbanen tijdens het interbellum, is er ook nog.
Stuyfssportverhalen,  bijna vijf jaar gelobbyd om een straat  dan wel een brug te vernoemen naar deze sportheld: wat inmiddels gelukt is. Dat Dickentman ook een tekstbord op diens graf moet krijgen is een logisch vervolg…

Gaat vervolgd worden

2 Responses to “Graf van Piet Dickentman herontdekt”

  1. pieter dikkentman Says:

    beste André,
    Dat het graf van mijn opa niet geruimd is verbaast me. Als de steen dan verwijderd is wat wordt er dan gedaan met de paar vierkante meters grond, waar dan nog steeds een dode onder ligt?.
    Ik kan mij herinneren dat het graf van mijn opa vlakbij het graf lag van Van Nek. Het was een gewone simpele grafsteen. Dat in tegenstelling tot het exemplaar met de engelen op de schouder van van Nek, die tijdens de strijd om kwam…

    Vriendelijke groet,
    Pieter Dikkentman

    • Stuyfssportverhalen Says:

      Pieter, volgens Mischa Smeding ruimen ze pas zo’n graf, als deze ‘verkocht’ wordt aan anderen. Is puur economisch, want waarom twee keer een kuil graven als je dat ook in één keer kunt doen. Aangezien in al die jaren geen belangstelling was, voor dat graf blijft deze in de huidige toestand.


Laat een reactie achter bij Stuyfssportverhalen Reactie annuleren

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: