Sappelen in de schijnwerpers van de ring

De Ben Bril Memorial, het jaarlijkse boksspektakel, gaat komende maandag weer los. Josemir Poulino, publiektrekker vecht tegen de Pool Robert Talarek. Voor Poulino is het boksen alles behalve een vetpot. 

Hij is kampioen van Nederland én de Benelux. Behoort tot de beste boksers van het land. En leeft op de rand van de armoede. Josemir Poulino, man met een ijzeren conditie. En een moraal van gewapend staal. Waar anderen letterlijk de handdoek in de ring gooien  gaat hij door. De laatste maanden bestond uit een dodelijk saai ritme van trainen, eten en slapen. Het lijf moet in superconditie zijn: zijn tegenstanders  zijn volgens hem allemaal ‘hyena’s, en moordenaars’.
Waarom hij, als boksende minimumlijer nog in de ring stapt? De liefde voor de sport. Voor Poulino is het  sappelen in de marge van de ringschijnwerpers. De bokssport in Nederland kan niet treffender beschreven worden. Poulino is al blij als hij maandag zijn gage krijgt. ‘Vorig jaar kreeg ik  na mijn gevecht niets, roept hij, verontwaardigd.
Daar stond hij dan. In Koninklijk Theater Carré, als één van de smaakmakers van de avond. Moest hij nog zijn hand op houden. Als een ridder te voet. Platzak. Volgens de organisator moest éérst Carré betaald worden, daarna de beveiliging, het drukwerk en andere randzaken. Dan pas kwamen de boksers. En die kwamen er bekaaid van af. Volgens Poulino kreeg hij niks. Geen rooie cent.Theater Carré, de Heilige Graal van het boksen, waar je als vuistvechter naam kunt maken. Wat dat laatste betreft begint bij Poulino een beetje de moed in zijn boksschoenen te zakken. Poulino,  voor de vierde keer in de ring aan de Amstel. Nu gaat hét gebeuren, dacht hij de eerste keer.  Zijn carrière gaat nu in de lift. In het tweede en volgende jaar dacht hij dat weer. En er gebeurt helemáál niets.
Afgelopen jaar had de vechter afkomstig van Curaçao maar twee partijen. Probeer daar maar eens van te leven met een jong gezin achter je. Hij is toch de beste, roept hij vertwijfeld. Kom op nou. En  dan moet je bedelen voor je gage. Poulino wil meer respect, meer waardering. En dan niet voor hem zelf maar voor de sport.  Om te vervolgen dat zonder boksers geen show is.
Josemir Poulino een man met een groot sociaal hart. Tijdens de persconferentie breekt hij publiekelijk een lans voor twee collega’s die niet achter de perstafel mogen zitten. Over die persconferentie gesproken: normaal verschijnt Poulino altijd strak in het pak. Nu loopt hij rond in zijn trainingskloffie. Gehaast als hij was kwam hij uit de sportschool waar hij wat bij verdiend als personal trainer.
Na afloop van het perspraatje haalt de Antiliaanse bokser een stapel t-shirts, bedrukt met zijn naam uit een rugzak. Om zijn karig inkomen op te vijzelen verkoopt hij deze voor twee tientjes per stuk. Schrijnender kan de bokssport in Nederland niet beschreven worden.

Foto 3: Poulino met trainer Joval.

Geplaatst in Geen categorie. Leave a Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: