Zo was het, zo is het, en zo zal het altijd blijven

Ze staan te wachten. Urenlang. In de brandende zon, petten op het hoofd, en gehuld in interlockjes. Op een smal stoffig geitenpad, als een kerf uitgesneden in een decor van de sinistere Pyreneeën. En opeens is hij daar. Een siddering gaat door honderden mannen als Salvador Cardona, een Spaanse klimvlieg, opdoemt uit een bocht. Salvador Cardona, gezegend zij zijn naam, althans bij de honderden Spaanse supporters. Held van de dag. Dansend over onverharde grintpaden van de Tourmalet, ijle zuurstof happend, op weg naar die pokkentop. Dwars tussen de opdringende en meerennende hordes. Voor Salvador maakte dat geen reet uit. Als je aan hem had verteld over de Tour 2016 met de ‘heisa’ op de Ventoux, waarin renners, volgers en pers, met selectieve verontwaardiging, vol op het ‘jankorgel’ ging, had hij dat niet gelooft. Terecht, want de Tour in het hooggebergte is het domein voor het volk. Zo was het, zo is het, en zo zal dat hopelijk altijd blijven.
Terug naar Ronde van Frankrijk editie 1929, met de etappe Bayon-Luchon over 363 kilometer met onder meer de Aubisque en de genoemde Tourmalet. Wat Salvadors enige Walhalla werd. Sally, knecht in de Elvish-Wolberformatie met kopman Victor Fontan. De laatste was dé onbetwiste le Roi de la Montagne in het interbellum. Fontan, afkomstig uit Pau, had één grote makke: met zijn zevenendertig jaar was hij ver over de houdbaarheidsdatum. De koning onder de grimpeurs nam zijn voorzorgsmaatregel: Salvador Cardona werd als klimknecht ingelijfd. Goede beslissing. Aan zijn achterwiel gekleefd sleepte Cardona zijn meester omhoog. Spijt moet de ouwe Fontan nooit hebben gehad. Fontan en Cardona. Als Don Quichot en Sancho Panza strijdend tegen die teringbergen.
Na ruim zestien lange en slopende uren, en negen minuten voorsprong op nummer drie, bezorgde Cardona zijn kopman de gele trui. Als dank voor bewezen diensten mocht de hondstrouwe Salvador de etappe winnen.
Dat Salvador Cardona, met op zijn conduitestaat onder meer vijf deelnames aan de Tour de France, op 9 juli aan die ene dag in 1929 dacht is zeker. Salvador vertrok op vierentachtigjarige leeftijd van dit ondermaanse.

Bron: Le Miroir des Sports jaargang 1929.

Eén reactie to “Zo was het, zo is het, en zo zal het altijd blijven”

  1. martens liban Says:

    Dat waren nog eens tijden. In niets te vergelijken met wat ze ons nu voorschotelen in de Tour en andere wielerwedstrijden. We blijven gewoon op onze honger zitten. Er is geen bal meer aan te zien. Helaas zal die tijd nooit meer terugkomen…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: