Architect succes vergeten

Het clubhuis van de Wielervereniging Amsterdam. Tikkeltje rauw, volks, laagdrempelig. Waar de koers van de wanden spat. Met dank aan de vele wielermemorablia. Een plek met een heel hoog Vlaams gehalte. Maar dan wel op het wielerparkoers Sloten.  Maar dát is inmiddels verleden tijd. De wielerschatten zijn verdwenen.  Veilig opgeborgen. De sloophamer had zijn werk gedaan. Wielervereniging Amsterdam, in vervolg WVA genoemd, krijgt een nieuw clubhuis. En niet zo’n kleintje. Compleet met een twintig meter lange glazen tribune. Massage- én kleedkamers volgens de huidige tijd.  Dat het WVA voor de wind gaat is duidelijk. Ruim tweehonderdvijftig fietsende leden. Tijdens het seizoen drie koersen per week. Wat staat voor zo’n zeshonderd renners. Die voor drie euro inschrijfgeld een koersje rijden.  Profs, amateurs, veteranen en dames. Alles start bij elkaar. Koersen zonder enge juryleden,  en met reglementen wordt soepel omgegaan. De gouden sleutel tot succes.
Ooit was dat anders. In de jaren zestig bestond WVA letterlijk uit drie leden.  Decennia later behoort de club tot de succesvolle, en rijkste  van het land.  Succes kent vele vaders. Anno nu  wordt dat bij WVA, door verschillende geclaimd. Dat kan zo zijn. Maar er is maar één man die dat op zijn conto kan en mag schrijven: Jaap Ruiter, indertijd voorzitter van WVA!
De laatste, een gepassioneerd wielerliefhebber die op de Haarlemmerdijk een slagerij uitbaatte. Ruiter, een man met visie. Een gewiekste en handige onderhandelaar. Nadat de Amsterdamse clubs uit de polders rondom de stad werden verbannen gloorde, begin jaren zeventig, aan de horizon het splinternieuwe wielerparkoers Sloten. Vers opgeleverd. WVA, dat nietige, lullige kluppie, met zijn handvol leden mocht daar ook gebruik van maken. Van de vijf clubs die daarvoor in aanmerking kwamen, bleven er twee over: Olympia en WVA. De onderhandelingen werden door Ruiter slim gevoerd.
De man eiste dat de finishstreep voor de deur van ‘zijn’ clubhuis kwam. Dat de slager, als eerste zijn zaterdagmiddagkoersen openstelde voor renners uit het hele land was ongekend.
Uniek, nooit eerder vertoont, en tegen de reglementen van de bond in. Een schot in de roos. Clubkoersen met meer dan honderd renners. Vaak het dubbele.
Al dertig jaar raast de WVA-trein van succes onverminderd door. Jaap Ruiter heeft dat nooit meer mee kunnen maken. Tijdens een trainingsritje, in de jaren tachtig, verongelukte hij. Of Jaap Ruiter van WVA nog erkenning krijgt? Nee! Ruiter is vergeten. In de zogenaamde eregalerij, op de website van de club, pronken vijf clubcoryfeeën. Jaap Ruiter ontbreekt.  Voorzitter Maurice Willems geeft dat eerlijk toe. Volgens hem heeft dat te maken dat de huidige generatie WVA’ers daar weinig van meegekregen hebben. Geef de informatie maar, voegt hij daar aan toe. Dan plaatsen wij dat wel. Bij deze dus!

5 Reacties to “Architect succes vergeten”

  1. Maurice Willems Says:

    Toppertje, André!
    En leuke foto’s genomen 😜

    Met vriendelijke sportgroet,

  2. Roy Snijders Says:

    Mooi verhaal Andre! Maar er zijn nog twee mensen die zeker de credits moeten krijgen en dat zijn Theo vd Bosch en Louis v Speijk die hebben samen met Jaap de Ruiter VWA (zo heette het in de beginjaren) groot hebben gemaakt.

  3. Frank Nederveen Says:

    Hoewel de titel een beetje misleidend en zeker niet terecht is een leuk artikel. Als architect van het nieuwe clubhuis moet ik zeggen dat het niet een makkelijke opgave is om de wielerhistorie die aan het oude gebouw kleeft mee te nemen naar het nieuwe.

    Oud en versleten wordt op dit soort momenten gezien als mooi en van historische waarde. Dingen als de stank van het riool, niet binnen kunnen zitten omdat het daar 40 graden is, binnen de koers niet kunnen zien omdat de luiken niet open kunnen worden dan snel vergeten.

    We hebben iig ons best gedaan om zoveel mogelijk historie mee te nemen in een jasje dat past bij deze tijd. En het zal me niet verbazen als er over dertig jaar op dezelfde wijze word gesproken over het nieuwe clubhuis.

    Ik zou zeggen laat je volgend voorjaar verbazen!

  4. Bap van Breenen Says:

    Mooi verhaal André over de WVA. Jaap Ruiter had zijn slagerij bij mij om de hoek en mijn vader
    had vaak gesprekken met hem over mijn neef Hein die in de jaren vijftig een toprenner was.

  5. FRANS KLARDIE Says:

    Goed verhaal van ANDRE over de VWA.Is het ook bekend dat VWA in begin jaren 80 ook enkele junioren als lid had?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: