Adolf ‘gevallen’ aan het Westfront?

Copy of schulze‘Doe er maar meteen twee!’ De man hield duidelijk niet van halve maatregelen. De winter van 1905. Bij de motorenfabriek van Brennabor bestelde ene Adolf Schulze twee, monsterlijk zware gangmaakmotoren. Schulze, jong, ambitieus én stayer, maar ook een gewezen loodgieter en zeeman. Koerste  als amateur  achter een tweedehands, lullig ééncilindermotortje. Won evengoed het Gouden Wiel van Zehlendorf. Dat laatste was kattenpis. Adolf, perfecte naam voor een hemelbestormer, had woestere plannen. Waarbij medailles én lauwerkransen zijn rug op kunnen.  Fietsen achter zware motoren: altijd riskant. Als er dan toch op het levenstouwtje gebalanceerd moest worden dan maar voor harde goudmarken, dacht Adolf. Behalve hagelnieuwe motoren werd onder meer gangmaker Alfred Starke geëngageerd.  Adolf Schulze,  werd beroepsstayer, wat meteen het begin was van één groot raadsel…     
Eerst even vertellen over het Duitsland van voor de Eerste Wereldoorlog. Niet alleen tjokvol kazernes maar ook zestig wielerbanen. Ieder weekend tientallen stayerskoersen. Uitverkochte bak. Zo’n honderdtachtig renners, naar sterkte verdeeld  over drie klassen.   Adolf Schulze, had een horrorachtige binnenkomer, want maakte bij zijn debuut als profstayer een bijna doodval. Of de man geestelijk niet helemaal joppe was, is niet duidelijk.
staatEnfin, een jaar later blokletterde zijn naam de aanplakbiljetten. Adolf mocht als b-renner, meedoen in de Grote Prijs van Treptow. Sensatie! Toenmalige wereldkampioen Darragon werd door Schulze op vele ronden gereden.
De voormalige loodgieter  mocht voortaan zijn ballen schroeien in de A-Klasse, de Premier League van de Duitse stayerssport.  Met winst in Baden, Pforzheim, Karlsruhe, Keulen, Nürnberg, Dusseldorf, Plauwen en Munster: af te doen als kleine koersen.
Tóch kon je Adolf niet in het vakje van ‘weggooiers’ stoppen. Met dank aan de Duitse statistici. Die met een dwangmatige ijver, iedere uitslag en de daarbij verdiende goudmarken, noteerde tot achter de komma. De zogenaamde jaarboeken van Radwelt staan er vol mee. Bij dé belangrijkste koersen schittert Adolf’s naam door afwezigheid. Niet in de lijsten van de ‘grootverdieners’, waar Schulze, zijn geld schrapend op de kleinere wielerbanen, steevast  bij de eerste vijf staat. En niet met onbenullige bedragen.
Zoals in 1909. Eenentwintig koersen  gewonnen, én zesentwintigduizend goudmark. Dan is het 28 juli 1914: de zegeteller van Schulze staat op zeven. En daar blijft het bij. Op die dag breekt ook de Eerste Wereldoorlog los.  De naam ‘Adolf Schulze’, honderd gewonnen koersen,  gedoteerd met honderdvijfenveertigduizend goudmark, lost langzaam op in de geschiedenis. De man neemt dienst als kriegsfreiwilliger bij het Keizerlijke leger.
Schulze_AdolfOf Adolf zijn laatste adem uitgeblazen heeft op de slachtvelden? Op 4 november 1918 wordt aan het Westfront een Adolf Schulze vermist. Of deze stakker Adolf de stayer is..? Nergens wordt dat duidelijk. Ach, wat maakt dat ook uit. Laat deze column een laatste eerbetoon zijn aan een jonge, inmiddels vergeten stayer.

Foto 3: Winnaar Grote Prijs van Keulen 1909.

Bron: Radwelt, jaargangen 1905 t/m 1914. Oorlogsgraven 1914-1918.

Eén reactie to “Adolf ‘gevallen’ aan het Westfront?”

  1. Frits schaefer Says:

    Andre weer een prachtig verhaal,bedankt


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: