Brug én fietspad voor vroegere wereldkampioen

henniebrug 020Het waren vriendjes. Maar ook elkaar grootste concurrenten. Als nieuwelingen, midden jaren vijftig, heersten zij in de criteriums. Dat Leen van der Meulen en Henny Marinus tijdens het nationale wegkampioenschap 1955, één en twee werden was geen verrassing. Zij gunde het elkaar.  Hoewel het zestig jaar later bij Henny Marinus nog wel eens ‘schrijnt’. Had hij maar iets eerder naar de in de finale ontsnapte Van der Meulen toegesprongen, dan… Enfin, dat maakt voor Marinus niet veel meer uit. Het leven is voor hem té vergankelijk en nadert zijn eindstreep. Henny en Leen. Twee wielervrienden, alle twee lid van Olympia.  Kregen als amateur en professional de ‘roeping’ om stayer te worden. Met succes. Van der Meulen werd in 1961 wereldkampioen bij de amateurs. Marinus kon drie jaar later, als broodrenner, het rood-wit-blauwe shirt aantrekken.
De jongens trokken veel met elkaar op. Samen naar de koers, maar ook trainen. Het viel Marinus tóen al op dat zijn kameraad graag in de stille polders trainden.
Leen, afkomstig uit de Haarlemmermeer, hield van de rust en ruimte. Vond hij prachtig. Dat Van der Meulen na zijn fietscarrière naar Canada emigreerde zal gerust te maken hebben met de daar aanwezige ‘the wide space’. Wat dat laatste betreft kan de symboliek niet treffender zijn, waar we straks op terug komen. Na een lang ziekbed overleed vorige maand de vroegere wereldkampioen stayeren. De gemeente Haarlemmermeer vergeet zijn helden niet. Ook niet Van der Meulen. Als erkenning én eerbetoon werd, in het pas geopende Park21, een pad én een brug vernoemd naar Leen van der Meulen. In de Grote Stayershemel moet Van der Meulen goedkeurend geknikt hebben. Zowel pad en brug mogen zich wentelen in rust en ruimte.  Op een zaterdagnamiddag bracht Henny Marinus, 78 jaar, een soort ‘bedevaartje’ aan zijn vroegere maatje.  ‘Mooi hé’!, fluistert  Marinus boven op de brug tegen  zich zelf. ‘Dat had Leen prachtig gevonden’.

Foto 2: 1955, links Leen van der Meulen met Henny Marinus.

Eén reactie to “Brug én fietspad voor vroegere wereldkampioen”

  1. Gijs Zandbergen Says:

    Volstrekt terecht eerbetoon, en bovendien mooi verwoord. Leen knikt vanuit de wielerzomer. Dat weet ik niet. Het kan. Ik weet wel dat Leen op dit ondermaanse ook al heeft geknikt, want hij had het eerbetoon min of meer zelf in gang gezet, of in elk geval zijn fiat gegeven. Fijn is het om te zien dat de brug er net zo ‘roestig’ uitziet als de Kick Pruysbrug over de A4, ook al vernoemd naar een wielrenner van Olympia. Alleen mogen er over Leens brug ook paarden lopen. Ik weet niet of dat bij Kicks brug het geval is. Maar de Haarlemmermeer verdient hulde, omdat het zijn sporthelden weet te eren. Eigenlijk zouden de tussengelegen Hoofdweg Oost en de Hoofdweg West ook een sportnaam moeten krijgen, want op die wegen is de kiem gelegd voor de eerste olympische titels sinds het goud van Fanny Blankers-Koen in 1948. Ik doel op de gouden medailles ploegentijdrit. Joop Middelink liet zijn renners daarop trainen. Trouwens Blankers-Koen woonde ook een mensenleven in de Haarlemmermeer. Zij heeft al een straat en een sporthal naar haar vernoemd gekregen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: