Trots, en niets te verliezen

gordiniEn dan was er ook nog Giovanni-Michelle Gordini. Een broodmagere Italiaanse bonestaak van éénendertig jaar. Een van god los geslagen rakker. Een vrijbuiter met anarchistische trekjes op een koersfiets. Had maling aan de heersende klasse. Gordini trok zijn eigen plan. Hij moest wel. De man reed als ‘toerist’ mee in de Tour de France anno 1927. ‘Toeristen’, een eufemisme voor ongesponsorde renners in de vooroorlogse Tour. Alleen weggelegd voor de echte gedrevene, de vrije van geest. Probeer het maar.  De hele dag je kloten er af rijden. Zelf depanneren, je eten bij elkaar scharrelen, en als je als je dan zo moe als een hond, beslijkt en besmeurd over de streep kwam, mocht je zelf een slaapplek organiseren. En op de mestvaalt genaamd ‘toerist’ bloeide soms onverwacht een roos: zoals de genoemde Gordini.
Wielerhelden worden geboren op de kasseien. Maar vooral in het hooggebergte.
Gordini begreep dat en ging los. Met als decor de tiende  etappe  Bayonne-Luchon over 326 kilometer: de eerste bergetappe. Met aan de horizon de sinistere toppen van de Peyresourde, de Aspin, de Tourmalet en de Aubisque. 
gordinikop1Gordini, een profrenner in zijn nadagen, met overwinningen in koersen als een Giro dell ‘ Umbria, Milaan-Bellinzona en Giro dell’Emilia. Maar dat was jaren eerder. Een trotse man die niets te verliezen heeft. Zo’n kerel is tot alles in staat. Zelfs tot een desperate zelfmoordactie. In het donker, met ijskoude regen én met drie tubes om zijn schonkige schouders, piepte de Italiaan  uit het peloton. Niemand zag dat. Giovanni-Michelle Gordini, stofbril en pet stevig op zijn harses, scheerde als eerste de toppen van de Aubisque, en de Tourmalet, en bouwde een voorsprong op van drie kwartier.
Virtueel in het geel gloorde roem en eer aan de finish. Door pech, ander malheur, valpartijen in de afdaling, werd de held van de dag teruggepakt. Gordini werd achtste. Even goed kon Michelle met opgeheven hoofd terugkeren in zijn geliefde Budrio, provincie Emilia-Romagna.  Door het organiserende blad L’Auto  werd Giovanni-Michel Gordini, 24e in het eindklassement, uitgeroepen tot officieus bergkoning van de Tour 1927. En behalve dat. Zijn doldrieste actie beklijfde evengoed. In het Theater van de Wielersport nam Giovanni-Michelle zijn plaatsje in, weliswaar op het tweede balkon, maar toch…

Bron: Le Miroir des Sports: jaargang 1927.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: