De Gems van Cuminia

camusso9‘Kleine mannen, grote jannen’. Dat vrouwen met glanzende ogen heimelijk naar lilliputters staren is dan ook begrijpelijk. Dit in aanmerking genomen had signorina Camusso over haar Francesco ongetwijfeld geen klagen. Hooguit over zijn uiterlijk. Francesco Camusso, beroepsrenner, twee turven hoog, want kop, kont, flaporen én een klein lijfje. Een dreumes op de koersfiets. Zo’n kereltje waarvan je je hart vasthoudt met een beetje zijwind. Camusso, geen man van de ‘waaiers’. En al helemaal niet van de Vlaamse strontweggetjes. Zoveel was wel duidelijk. Francesco was klimmer. Een geboren grimpeur. Zo één die los ging bij het zien van besneeuwde cols. Francesco Camusso, afkomstig uit Turijn, Piemont, net droog achter de flaporen, won in 1931 de Giro d’Italia. Wat dat met zo’n jongen doet in een land dat bij iedere scheet gelaten door een wielrenner het kookpunt nadert, laat zich raden. Met zijn zege jaagde Piccolo Camusso, de oplages van de La Gazetta dello Sport tot recordhoogte. De prestaties van het klimmertje lieten de tikmachines van het journaille roodgloeiend staan. Superlatieven waren niet aan te slepen.  De mooiste was natuurlijk zijn bijnaam: de Gems van Cuminia. Terecht. Tijdens de Tour de France van 1932 bewees de  Gems, deel uitmakend van de squadra nazionale, dat in dat kleine lijfje een groot leeuwenhart schuil ging. Francesco, winnaar van de tiende etappe, trok drie dagen later weer ten aanval. Daarvoor was de dertiende etappe Grenoble-Aix-les-Bains, drie Alpenreuzen met als scherprechter de gevreesde Galibier, het decor.
Op de Galibier die zesentwintighonderd meter hoge pokkeberg, werd voor de Gems de rode loper richting Nirvana uitgelegd. Om te eindigen op het pad van de frustratie. Een dappere maar heilloze actie. Met regen in het dal en sneeuwbuien én vorst op de flanken van de Galibier fladderde het Latijnse lichtgewichtje omhoog.
camussoregenFrancesco, antivries in de aderen, scheerde als eerste de top. In de afdaling ging het mis. Lekke banden en valpartijen. Camusso’s aanval was een kleine rimpeling in een Tourgeschiedenis vol woeste erupties. Genoeg voor twee foto’s én een klein alineaatje in het sportblad Le Sports Illustrés.
Francesco Camusso eindigde de etappe als vijfde. De Gems van Cumiana,  negen jaar profrenner, reed vijf keer de Tour, won twee etappes en stopte met koersen in 1938. Dat klimmers taai zijn als oud hondenleer, werd maar weer eens bewezen. Op zevenentachtigjarige leeftijd begon de Gems aan zijn laatste ultieme beklimming.

Bron: Le Sports Illustrés jaargang  1932.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: