Emil, stuurman in de twilightzone

Copy of linartborchartWat er in zijn hoofd omging liet zich raden. Daar hoef je geen psych voor te zijn. Zijn kop zat dan ook vol met horror, en ander soort gruwel. Hoe de man ooit rustig heeft kunnen slapen, is een raadsel. Iedere nacht was één grote angstdroom vol verschrikkingen. Stuurman zijn op een motortandem ging je namelijk niet in de koude kleren zitten. Dát was linke soep. Wat zeg ik nou? Levensgevaarlijk zal ik bedoelen. Stuurman Emil Borchardt,  geestelijk getormenteerd, had traumatische dingen meegemaakt, zoveel is zeker. Nachtmerrieachtige gruwel waar Edgar Allen Poe patent op had.
Borchardts stuurmanscarrière speelde zich af in de twilightzone. In het gebied waar het tijdelijke overgaat in het sterfelijke.  Iedere koers werd er in de ogen van de dood gekeken. En dat in een tijd dat van geestelijke nazorg geen mens gehoord had. Borchardt, stuurman op, zoals Vlamingen plachten te noemen ‘d’n petroleumtandem’, zag het gevaar op zich afstuiven. D’n Petrool’, een brullend monster van een motorfiets door twee man bediend. Die met gemak honderd kilometer haalde. En het was hem allemaal zo mooi voorgespiegeld door gangmaker Willy Porte. Hij hoorde Willy nog zeggen: ‘Emil, jungen, geen reet aan. Jij hoeft alleen maar te sturen. Ik geef wel gas’. Voor Emil was het sowieso geen pretje. Want met zijn kont  tegen de benzinetank en vlak onder hem een godsgloeiend hete motor. Zoals ieder mens recht heeft op zijn moment, kreeg Emil die ook. Weliswaar van een bedenkelijk soort, maar toch.Copy of startkatastroof
Zijn finest hour speelde zich af 18  juli 1909 op de splinternieuwe wielerbaan in het Berlijnse Botanische Garden.  Waar de tribunes vol zaten, met uit flesjes bier lurkende mannen, die boeren lieten als geweerschoten en hun dames die van het naderende spektakel d’r directoires nat voelden worden.  Maar dat ontging Emil Borchardt allemaal. Emil, samen met gangmaker Willy Porte,  ging Fritz Ryser ‘trekken’:  dé grote favoriet want wereldkampioen. Nadat de renners zich hadden opgesteld en de motortandems met veel geraas waren vertrokken, klonk het startschot. Henry Contenet, Stellbrink, John Stol en Fritz Ryser trokken zich op gang voor wat later een infernale race werd. 
Zalig zijn de onwetenden. Ook Emil Borchardt en Willy Porte. Willy gaf nog maar even gas bij. Zijn stuurman vouwde zijn ielig lijfje plat op de motor.
Fritz Ryser  trapte zijn longen uit zijn tanige lijf, als die ene droge knal klonk. De achterband van Stols gangmaakmotor  was gesprongen. Borchardt mocht dan gesloopt zijn door helse dromen, de man bleef wél bij de les. In een splitsecond  stuurde Emil de motor scherp omhoog. En vloog vervolgens met negentig in het uur met motor en al over de balustrade midden in de afgeladen tribunes, en ontplofte. Negen mensen vonden de dood, en vijftien anderen werden met zware brandwonden afgevoerd.
Copy of rampberlijn9Van onder  de brandende motor vandaan werd Emil naar het middenterrein gesleept. Emil Borchardt, stuurman op de petroleumtandem, bracht het levend er van af, al zou nooit meer een motortandem sturen. Dat hij zijn conclusie trok is duidelijk. In de archieven kom je zijn naam, na zijn crash, niet meer tegen.

Foto 1: De motortandem, links stuurman Emil Borchhardt, gangmaker Willy Porte en Victor Linart. Foto 2: Vlak voor de start, links Fritz Ryser, Henry Content, John Stol en Stellbrink. Foto 3: De persen van de ansichtkaarten industrie draaide op volle toeren. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: