Onder colbertjes schuurden de littekens

Copy of tourhelden1900Geen glamourfoto’s, noch een gelikte reclamecampagne. En het begrip merchandising was totaal onbekend. Voor de Tour de France editie 1911 moest je als sponsor maar gewoon doen, dan deed je al gek genoeg. Waarschijnlijk dáárom poseerden de renners van de  Alcyonploeg,  voor de publiciteitsfoto, doodgewoon in hun burgerkloffie. Het werd een ansichtkaart van ontroerende eenvoud.

De platte pet losjes op de kop. Tikkeltje schuw, beetje verwonderd, maar ook uitdagend  kijkend in de lens van de fotograaf. Zes kerels in hun zondagse kloffie, die met de handen geen raad weten. Zo’n foto waar godfathers in Little Italy, op lichtgevoelig glas mee werden gevangen. Hard en meedogenloos was het zestal zeker. Onder hun colbertjes en overhemden voelden ze de littekens schrijnen. Niet van de kogelinslagen maar valpartijen. De jongens van het Alcyon wielerteam, gehard en gesmeed in monsterlijk zware koersen. Renners die je bijna letterlijk met een knuppel van de fiets moest rammen. Die wisten waar Abraham de mosterd haalt. Coureurs die zich tijdens helse koersen op de been hielden met bidons geklutste eieren en cognac, en niet vies van een elixer strychnine, cocaïne en laudanum. Schransten op de fiets hele kippen weg. En wonnen bij elkaar dertig Touretappes, maar ook  drie keer de Tour de France.
Jules Masselis, François Faber, Henry Alavoin, Gustave Garrigon, Lucien Trousselier en Eugene Christophe aan de vooravond van de Tour de France 1911, die voor Garrigon eeuwige roem bracht. Een zestal nog in zalige onwetendheid van wat de toekomst ging brengen. En die zag er pikzwart uit. Drie jaar later brak de Eerste Wereldoorlog los. In plaats van een vet contract dwarrelde bij vijf van hen een  oproep voor militaire dienst op de deurmat. De loopgraven van de wielerkoersen werden verruild voor die van Verdun en de Somme.Alavoine, Henri 2
Luxemburger François Faber ontsnapte daaraan. Faber, de meest talentrijke, won  Parijs-Roubaix, Bordeaux-Parijs en de ronde van Lombardije, schreef tussendoor twintig Touretappes op zijn naam, en kwam in 1909 als eerste in Parijs aan. De man was niet alleen een grande champion, maar ook een verstokte romanticus. François, melancholieke kop, voelde zich verplicht om zijn tweede vaderland, Frankrijk, te verdedigen. De voormalige winnaar van de Tour nam dienst bij het Vreemdelingenlegioen. De Reus van Colombes, zoals zijn bijnaam was, de man die als enige tot nu toe vijf etappes op rij wist te winnen sneuvelde een jaar later. Deed dat dramatisch zoals zijn leven was.  Nadat Faber het bericht had gekregen dat hij vader geworden was, sprong hij van blijdschap op. Voor héél even stak zijn hoofd boven de rand van de loopgraaf uit. Lang genoeg voor die ene  Duitse sluipschutter. François Faber zou nooit meer zijn Alcyonkarretje bestijgen.  
Op negen mei 1915 sneuvelde korporaal Faber, achtentwintig jaar geworden.

Foto 2: Henry Alavoine, piloot geworden stortte in 1916  tijdens een vlucht neer. Henry werd zesentwintig jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: