Eindelijk scheen de zon in zijn spaken

hanslange (1)Gesneuveld in de loopgraven van het stayeren.  En zijn herinnering bestaat uit één alinea en twee foto’s. Op het bloederige slachtveld van de Duitse wielerbanen stierf Hans Lange precies een eeuw geleden. Hans was het zevenendertigste  slachtoffer. Na hem volgden nog drieëntwintig  collega’s. Hans Lange, inmiddels totaal vergeten. 
Vijf jaar was hij professional, dat waren jaren van afzien, knokken. Begonnen als b-stayer op kleine obscure baantjes, waar voor een handjevol marken bij iedere koers aan waanzin grenzende risico’s werden genomen. 
In 1911 werd Hans goed genoeg bevonden en mocht toe treden tot de selectieve divisie van A-stayers, dat nog altijd bestond uit vijftig renners. Voor Hans Lange, een leuke renner om het programma op te vullen, wachtte een hard bestaan van sappelen en hopen op betere tijden. De status van miljonair, zoals zoveel van zijn collega’s, was voor hem lichtjaren verwijderd. Konden de toppers iedere week kiezen uit meerdere rijkbetaalde contracten, Lang, samen met gangmaker Max Huttenrauch, was blij met de kruimels. In de jaargangen van het Duitse Radwelt, met Pruisische nauwkeurigheid gevuld met pagina’s vol staatjes, uitslagen, en verdiensten, bungelt zijn naam in de onderste regionen. Verdiende een topper als Richard Scheuerman in 1911 op jaarbasis bijna zevenendertigduizend goudmark, Lange moest het doen met drieduizend goudmark. Maar uiteindelijk was het De Dood die voor nivellering zorgde. Zowel Scheuermann als Lange verongelukten vlak na elkaar. Maar dat was twee jaar later.hanslange
De ster van  Hans Lange, een jongen nog, net droog achter de oren, begon heel langzaam boven het firmament uit te komen. Tijdens de Grote Prijs van Neurenberg eindigde der Hansl tot verrassing, als tweede.  In 1912 komt zijn naam niet of nauwelijks in de statistieken van Radwelt voor. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk lag Hans in de kreukels want gevallen. Maar dan is het 1913. Hans en Max zijn van de partij.  Diverse keren weet het duo zich in de uitslagen te wurmen, zoals  in Düsseldorf en Chemnitz.
Eindelijk begon voor de inwoner van Erfurt de zon in zijn fietsspaken te schijnen. Niet voor lang. Voor Hans Lange ging de zon langzaam zakken, om op 21 september 1913 definitief te doven. Hans Lange gecontracteerd voor de ‘Theile-Gedächtnis-Rennen’  en gehouden op de wielerbaan van Halle: een linke baan waar twee weken eerder gangmaker Hans Bachmann ter hemel trok.
valpartijstayerDat de  Dood een wrede rakker is werd in Halle maar weer eens bevestigd. De  ‘Theile-Gedächtnis’ een koers waarbij de twee jaar eerder dodelijk verongelukte stayer Fritz Theile werd herdacht. Fritz, mateloos populair, stierf voor de ogen van zijn op de tribune zittende moeder. Als Fritz geweten had wat er op zijn ‘feestje’ in Halle gebeurde had hij zich in zijn graf omgedraaid. Halfwege koers kreeg Hans Lange een klapband. Met een gebarsten schedel stierf Hans Lange, 26 jaar, op het middenterrein.
Foto 1 en 2: Hans Lange met gangmaker Adolf Jockisch. Bron: Radwelt jaargangen 1909 t/m 1913

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: