Geen requiem voor een zwaargewicht

Een tegenstander op leeftijd, zes kilo lichter én een kop kleiner. Voor Joe Bygraves, een gereputeerd zwaargewicht, was het gevecht nog net geen formaliteit. De Engelse vuistvechter, vierenzestig overwinningen waaronder tweeëntwintig knock-outs, wachtte in de Rotterdamse Rivierahal een aardige verrassing. Wim Snoek, bokser op retour, dacht daar heel anders over.

Joe geloofde zijn ogen niet. In plaats van een uitgebluste, uitgedijde  tegenstander, stond op het canvas een afgetrainde kerel. Wim Snoek scherp,  in vorm, was maandenlang intensief door trainer Piet ter Meulen onder handen genomen. De Amsterdammer voelde zich als een duivel in een wijwatervat. En die vechten zich kapot om daar uit te komen. Na de eerste gongslag stortte Bygraves zich met flitsende hoeken gretig op zijn opponent.  De Ouwe Snoek incasseerde, en sloeg terug.
Snoek versus Joe Bygraves. De laatste een gereputeerde topbokser  van groot formaat,  vier jaar jonger en zes kilo zwaarder.  Snoek, dapper en moedig, werd in de derde ronde met een hoek naar het canvas gerost. Wat als een anonieme partij de analen was ingegaan werd een historisch gevecht. Bij de tiende tel stond Wim Snoek op de benen.
Tegen alle verwachtingen in werd het geen requiem voor een zwaargewicht. De Amsterdammer, zesendertig jaar, met een lijf dat in tientallen zware gevechten flink op zijn lazer kreeg. Wat haal je op de hals? In zo’n geval wordt verstand  verdrongen door de ‘eer’. Voor een duizendkoppig publiek werd  Snoek iedere ronde metaal sterker, knokte zich terug en schreef de vijfde ronde op zijn naam. Joe Bygraves, knock-outspecialist, die de partij snel had willen afmaken, werd er letterlijk door aangeslagen. Verrast door de felheid van Snoek, werd een beroep gedaan op  de trukendoos. Kreeg daardoor in de derde en zesde ronde een waarschuwing.
De fysiek sterkere Brit van Jamaicaanse afkomst  wist Snoek nog twee keer neer te halen. Maar hing zelf in de laatste ronde  minutenlang in de touwen, murw geslagen door Snoek.
Joe Bygraves, kampioen van Engeland, haalde enkele jaren daarvoor Ingemar Johansson de latere wereldkampioen neer, deze Joe liep een behoorlijke reputatieschade op. Tot zijn schande eindigde het gevecht onbeslist. Voor Snoek voelde het als een overwinning. De kolkende en kokende Rivierahal dacht daar net zo over. Bij de staande ovatie werden handen blauw geklapt. Snoek,  gezwollen, blauwe  en gehavende kop, werd in de kleedkamer liefedevol opgevangen door zijn vrouw Sjaan. Uiteindelijk kwam voor beiden boksers toch het Requiem. Snoek gestorven in 2001 werd vierenzeventig, en Bygraves ging begin dit jaar definitief knock out en werd eenentachtig.

Bron: Het Parool augustus 1963

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: