Josef, twee voor de prijs van één

Vóór de Eerste Wereldoorlog. Ruige tijd van wildwest op de wielerbanen. Koersen achter zware motoren. Rondspattend  bloed én de sound van brekende botten.  Hangplek voor ijzerenheinige kerels. Gangmakers én stayers balancerend op het slappe koord  richting ‘gene zijde’. Afgeladen stadions. Op de tribunes, opgewonden grauw met lekkere gevoelens in de onderbuik. Josef Schwarzer voelde zich tot dát metier aangetrokken. Werd zijn wereldje.  ‘Sepp’ Schwarzer,  handige jongen, met koelvloeistof in de aderen. Kende als aankomend gangmaker alle geheime vakjes van de trukendoos. Was ook nog een verdienstelijk mecanicien. Onderhield perfect zijn motor.
Met Josef onder contract had je twee man voor de prijs van één. Piet Dickentman, Amsterdams stayerslegende, herkende dat. Nam vervolgens Schwarzer op in zijn renstal. Josef op de motor en na de koers eronder.  Voor Sepp maakte dat niets uit. De verdiensten waren goed. Avontuur volop. Met de  jongens fijn door Duitsland en Europa trekken: van wielerbaan naar wielerbaan.  En bij iedere koers nog een adrenalineshot als toetje. Wat wil je als simpele jongen nog meer?
Dickentman, inmiddels schathemelrijk, kocht de auto van koningin Wilhelmina. Schwarzer werd zijn privéchauffeur. Amsterdamse Piet,  met gevoel voor status, voorzag Sepp  van een  chauffeursuniform voorzien van koperen knopen met zijn initialen  PD. Sepp zo trots als een aap met twee lullen aan het stuur van ‘den automobiel’.
Ondanks dat vond  Schwarzer  het tijd om op eigen benen te staan. Kocht van zijn spaarcentjes een fonkelnieuwe motor en ging met de Amerikaan Louis Mettling in de slag. Mettling tweeëntwintig jaar, kampioen van Amerika, student aan de universiteit van Boston, won achter Jozef een rits koersen.
Schwarzer/Mettling kregen als beloning een contract voor de grote Oktober-Prijs van Dresden. Met negen ronden voorsprong op nummer twee lag de overwinning voor het grijpen. Louis kreeg een klapband en zou nooit meer zijn geliefde Boston terug zien.  Josef Schwarzer kon op zoek naar een andere renner. Vond die in de vijfendertigjarige Fritz Ryser. Eindelijk na jaren van sappelen kwam dan het grote succes.
Acht augustus 1908, wereldkampioenschap stayeren gehouden op de baan van Steglitz. Met de rol op de angstaanjagende afstand van slechts twintig centimeter achter de motor  leidde Sepp zijn poulain naar de wereldtitel.  Voor Josef Schwarzer en zijn renner was de grote oogsttijd aangebroken. De zakken gingen gevuld worden. Maar niet heus. Een week later tijdens de Grote Prijs van Düsseldorf ontplofte de voorband van Sepp’s motor. Schwarzer, achtentwintig jaar geworden liet een vrouw en drie kleine kinderen achter.

Foto 1: De  auto van Piet Dickentman, links, aan het stuur  Schwarzer. Links Piet Dickentman. Foto 2:  Schwarzer met stuurman Gerrit de Regt, aan de rol Fritz Ryser. Foto 3: Josef Schwarzer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: