Ernst Feja had het niet goed begrepen

De republiek van Weimar. Hyperinflatie. Een brood voor vijfhonderd mark. Armoe troef. Ook in het wielrennen. Een beetje prof koos voor het fatalisme. Werd stayer. Lucratief maar link. Eén stuurfoutje of materiaalpech? Een ‘enkeltje’ richting kerkhof. Of anders een invalidenkarretje. Geklaagd werd er niet. Er stond een flinke zak geld tegenover. En mocht het fout gaan, dan werd er wél op spektakel gerekend. Wat dat betreft had die rits verongelukte Franse stayers dat goed begrepen. De hemelgang was Darragon, Brécy, Dangla, en Ganay was groots, meeslepend, stond bol van dramatiek. Die jongens stootten  de laatste adem uit in afgeladen stadions. Hun hemelgang deed tienduizenden tegelijk sidderen. Veroorzaakte een collectief orgasme. Bosjes vrouwen vielen in katzwijm. Massahysterie bij de begrafenis. Kranten waren dagenlang niet aan te slepen. Sensatiejournalistiek avant le lettre
Wat dat betreft had Ernst Feja het niet goed begrepen. De man piepte er haast stiekem tussen uit. Feja afkomstig uit Breslau kende een late roeping. Na een carrière als tandemrijder waarbij de muizen dood in de broodtrommel lagen, ging Ernst voor zijn portemonnee. Liet zich omscholen tot stayer. Met behulp van vrienden en supporters werd materiaal aangeschaft. Op thuisbaan Breslau ging Ernst bij gangmaker Thomas in de leer. Na een paar maanden stage verruilde Feja, zoon van een spoorwegbeambte, Thomas in voor gangmaker Junggeburth: een geharde oorlogsveteraan.
Ernst Feja mocht zich eerst bewijzen in de b-klasse. In drie seizoenen loodste de sluwe Jungeburth, middels acht gewonnen koersen, zijn poulain de hoogste klasse binnen. Feja kon zijn borst nat maken: veertig topstayers wisten wel raad met dat lulletje uit Breslau. De voormalige tandemrijder, in de voorgaande winter samen met Piet van Kempen nog winnaar van de Zesdaagse van Breslau, stond op scherp. Feja zocht de confrontatie. Met succes.
De Breslauer  won achttien hoog genoteerde koersen. Stond op de lijst van grootverdieners op de vijfde plaats. Het oogsten kon beginnen. De zakken werden gevuld. Contracten voor het uitzoeken. Feja, dromerige blik in de ogen, koos voor de ‘harde’ Zwitserse frank. Eind augustus 1927 vertrok Ernst naar Zürich. Op de lokale Oerlikonbaan werd de Duitse opkomende ster geacht  de rol van de motor te laten schroeien. Als voorbereiding werd, met een training de baan verkend. Dan gebeurd er iets heel treurigs.  In een godverlaten stadion springt de tube van zijn voorwiel. Ernst Feja, de trots van Breslau en omgeving, de hoop van zijn ouders, stort tegen het harde cement.  Tijdens zijn crash schiet ook nog zijn helm los. Met een zwaar schedelletsel sterft hij dezelfde nacht. Ernst Feja werd achtentwintig jaar.

Foto 2: Start van de Grote Prijs van Dresden 1927. Links Frans Leddy, Parisot, Ernst Feja, Saldow, Erxleben en de ‘oude’ Piet Dickentman.
Foto 3: Gangmaker Jungeburth

Bron: Radwelt jaargang 1926 en 1927.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: