Geen woord Nederlands bij de Onoverwinnelijke

De man kende een merkwaardige sportcarrière. Hij was vier keer veldloopkampioen van Frankrijk, maar vertegenwoordigde ook Nederland op de Olympische Spelen van 1908. Was Frankrijks bekendste hardloper, maar brak ook diverse Nederlandse  records: die decennia lang op zijn naam stonden. In Parijs maar ook in Rotterdam was hij een held. Als hij in de havenstad weer eens een grote wedstrijd gewonnen had, werd hij door fans op de schouders gehesen. Het volk wilde met hem gezien worden. Of hij met zijn supporters communiceerde, is hoogst onzeker. Jacques Keyser sprak geen woord Nederlands.

Dat hadden ze moeten weten, dat hij niet de Franse nationaliteit had. Chauvinistisch als de Franse pers was, hadden ze hem dan nóóit de bijnaam l’ Invincible gegeven. Je kon het het   voornamelijk Parijse journaille niet eens kwalijk nemen. Als je niet beter wist dan was Jacques Keyser één van hen.
Keyser, sprak en leefde als een Parisien. Jacques, Nederlandse vader en Belgische moeder, woonde zijn hele leven al in de lichtstad waar hij als hardloper een zeer bekende verschijning was. Keyser, de ongekroonde koning in de Franse atletiek. Won vrijwel alle baanwedstrijden op de middenafstand. Was van 1910 tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog Frans kampioen veldlopen. De Onoverwinnelijke was een internationaal erkende atleet. De sportpagina’s maakte regelmatig voor Jacques ruimte vrij.  Zoals op maandag 10 januari 1910. Een dag tevoren was Keyser de snelste in de wedren van Versailles naar Parijs, waar hij tweehonderd vijftig hardlopers het nakijken gaf.
Keysers hardloopavonturen waren in zijn vroegere vaderland niet ongemerkt voorbijgegaan. Het toenmalige Olympisch Comité was er als de kippen bij. Als één van de negentien atleten vertegenwoordigde hij Nederland op de Spelen van 1908. Le Invincible bleek ook maar een gewoon mens te zijn. Volkomen uit vorm, werd hij in de series uitgeschakeld.
Meer succes had hij in Rotterdam, waar hij door Pro Patria, een lokale atletiekclub, was ingelijfd. De man kon aardig rennen maar sprak géén woord Nederlands. Voor het grauw maakte dat niets uit. Die had Jacques Keyser tot held verheven met alle enge bijkomstigheden. Voor Keyser moet winnen in de havenstad een helse ervaring zijn geweest. Met de overwinningsbloemen moest hij al zijn supporters eerst een hand geven alvorens op  warme schouderpartijen gehesen te worden.  Keyser die rende tot de Eerste Wereldoorlog stierf  in 1954 op negenenzestigjarige leeftijd.

Bron: Revue der Sporten jaargang 1911 en Wikipedia.

Foto’s: Keyser op weg naar de Franse veldlooptitel 1914, foto 2 en 3: Keyser tijdens de race Versaille-Parijs 1911.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: