Jupke de held van het Bronsgroen Eikenhout

Als je elf jaar beroepsrenner was en je nam maar drie keer de bloemen mee naar huis ben je niet echt een winnaarstype. Toch nam Jupke Franssen  zijn plaatsje in de wielergeschiedenis in door de allereerste titelrace voor beroepsrenners gehouden in 1927 op zijn naam te schrijven.

Jupke was niet echt een winnaar: om maar even een open deur in te trappen. Ver voor het woord underdog bekend was, zweefde dat bij Jup in een tekstballonnetje boven zijn hoofd. De man kon aardig klimmen, vloog iedere koers erin om dan met lege handen te eindigen. Als een papegaai op de schouder van een piraat zat de pech aan hem gekleefd. Hoe vaak Jupke niet in gewonnen positie lag, om dan op een lullige manier ten onder te gaan. Jup kon daar een boek mee vullen. Maar er waren ook van die dagen dat op Jupke geen maat stond. Het waren er maar héél weinig, maar toch. Zoals in het kampioenschap van Limburg 1927, bezocht door tienduizenden en gehouden op en rond de Cauberg.
Jupkje Franssen geboren en getogen in het Limburgse Ubbachsberg, was die dag dé held van het Bronsgroen Eikenhout. Jup speelde met de complete concurrentie. Schroeiend werden de heuvels genomen en met zeshonderd meter voorsprong op nummer twee, kwam Franssen grijnzend over de streep.  Geboren kampioenen zijn per definitie dé favoriet maar ook  dodelijk voor de sport. De sympathie legt altijd bij de sjlemiel, de gesjochte, de man die strijdend ten onder gaat. Je kon er dan ook op wachten dat Jupke na zijn overwinning door de massa op de schouders gehesen werd. Jup was sowieso razend populair in het Limburgse.
Koersend in het interbellum, tijdperk van de krankzinnige records, keek niemand raar  op toen Jup in 1928 aankondigde een aanval op het nationaal 24-uurrecord achter een auto te doen. Voor Jupke stond er direct een actiecomité klaar. Van alle kanten stroomde geld binnen, gedoneerd door middenstanders, mijndirecties, werklieden, misdienaars en pastoors. Autodealers stelden vier auto’s beschikbaar. Achter een auto voorzien van een gangmakersrol en gevolgd door materiaalwagens met drie reservefietsen, tien wielen, twee dozijn tubes en voldoende eten om een weeshuis te voeden,  raasde Franssen, op de Napoleonsbaan tussen Grathem en Blerick een etmaal lang naar zijn record van bijna zevenhonderd kilometer. Jups merkwaardige record is allang vergeten. Stoffig ten onder gegaan in oude, vergeelde jaargangen van sportbladen.
Jup Franssen, dat modale Limburgse beroepsrennertje heeft ondanks zijn bescheiden erelijst tóch geschiedenis geschreven. Nadat de nationale wielerkampioenschappen voor amateurs en profs gelijktijdig gehouden werden, besloot de N.W.U., de toenmalige wielerbond, in 1927 de titelrace te splitsen. Jup flikte die dag wat niemand voor mogelijk hield. Voor hém en niemand anders werd het Wilhelmus gespeeld. Na een zware val in de ronde van Vaels stopte Jupke Franssen in 1933 met koersen en opende in zijn geboortedorp Ubachsberg een fietsenzaak. Nadat zijn zoon Harry de zaak overnam, wordt  anno nu de zaak bestiert door Jups kleinzoon Jo.
Jupke Franssen, een al lang vergeten Limburgse volksheld, stierf in 1975 op zesenzeventig jarige leeftijd.

Bron: Revue der Sporten jaargang 1927, Nieuwe Rotterdamse Courant jaargang 1928.

2 Reacties to “Jupke de held van het Bronsgroen Eikenhout”

  1. Maurice Willems Says:

    Goedemorgen André,

    Is het voor de meesten onder ons niet veel leuker om b.v. vanaf de 70 jaren over het (Amsterdamse) wielrennen te schrijven met leuke anecdotes? (van bovenstaand bericht krijg ik geen “goesting”…:)

  2. Fred van Slogteren Says:

    Beste André, Ik zou me niks aantrekken van de reactie van Maurice Willems. Een mooi verhaal over de eerste Nederlandse kampioen bij de profs op de weg. Er zit één klein foutje in je verhaal. In 1927 bestond de NWU nog niet. Verantwoordelijk voor de Nederlandse wieleraangelegenheden was toen de Nederlandsche Wieler Bond (NWB), die een jaar jaar later door toedoen van Joris van den Bergh, Jonkheer Bosch van Drakestein en Piet Moeskops ten onder zou gaan. Daarna kwam de NWU en die kreeg in 1953 bij het 25-jarig bestaan het predikaar Koninklijk. KNWU. Groet! Fred van Slogteren


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: