Wereldkampioen met dank aan een kat

De man stond twintig jaar  in de boksring. Vocht meer dan negentig gevechten waarvan er vijfenvijftig op knock out werden gewonnen. Verloor slechts vijf keer. Werd in 1897 wereldkampioen. Was tien keer getrouwd. Verdween, als verdachte van een moord, voor levenslang achter de tralies van de San Quentin gevangenis, waar hij acht jaar later, mede door zijn waanzinnige populariteit, weer werd vrijgelaten. Was de uitvinder van de ‘kurkentrekker-hoek’ en was berucht om zijn soms hilarische trucs. Deze week is het eenenzeventig jaar geleden dat Norman Selby, alias Kid Mc Coy, afreisde naar een betere wereld waar hij werd ontvangen door de Grote Ringrechter.

Ga als bokser nooit maar dan ook nooit op het uiterlijk van je tegenstander af. Geheid dat je dan wakker wordt in de kleedkamer. Met dat witte, weke lijf oogde Norman Selby eerder als een slappe deegstengel dan een geharde profbokser. Hoogst waarschijnlijk maakte Peter Jenkins deze ontstellend fatale fout. Het was Peter vergeven. Op een warme zomerdag, juni 1891, had Peter de primeur om als eerste tegenstander tegen de negentienjarige Selby te vechten. In de vierde ronde werd Jenkins tegen het canvas ‘gespijkerd’.
In Anderson, Indiana, Selby’s dorp, sloeg dat in als een bom. Prompt werd Norman vergeleken met T.A. mcCoy, de dorpslager, lokaal befaamd om zijn biefstukken én harde knuisten. Hoger kon je als eenvoudige boerenknuppel niet komen en met de bijnaam Kid mcCoy stapte Norman, als middengewicht, de komende twintig jaar in de ring. In Selby,  die magere minkukel, bleek een heuse vechtmachine schuil te gaan, die in zijn gevechten tot het gaatje ging. In 1897 greep de Kid de wereldtitel tegen Dan Creedon. Kid mcCoy was zo’n geobsedeerde vechter die ten koste van alles wilde winnen. Als het niet op een eerlijke manier ging dan ging de trukendoos wagenwijd open.
In Australië vocht mcCoy tegen een reusachtig grote inheemse tegenstander waarvan bekend was dat die op blote voeten bokste. De Kid, die voor het gevecht, in de ring, heimelijk een hand vol punaises had gestrooid, won het gevecht. Ook de Nederlander Henry Placké, een vuistvechter van twee meter groot, maakte kennis met de sluwe McCoy.  De veel kleinere Kid, die niet bij de kop grotere Placké kon komen, maakte tijdens het gevecht zijn tegenstander op attent dan diens veters los zaten: wat niet zo was. Heel, héél even liet de Hollandse domoor zijn blik naar beneden zakken. Voor Norman Selby, alias Kid mcCoy, net genoeg om zijn tegenstander neer te halen.
Dat een slap ogende bokser als Norman Selby fysiek sterke tegenstanders knock out wist te slaan had hij te danken aan zijn kat. Het viel de vuistvechter op dat zijn kat met diens linkerpootje een schroevende beweging maakte als het naar een draadje sloeg. Bij de eerstvolgende training sloeg mcCoy met een schroevende beweging op een stootzak, die tot zijn verbijstering, scheurde. De ‘corcscrew’, een dodelijke ‘hoek’ was een feit.
Kid mcCoy, een eenvoudige boerenjongen afkomstig uit Indiana had niet alleen veel te danken aan zijn eigen kat maar bleek voor de rest ook een grote poezenliefhebber te zijn: de man was tien keer getrouwd geweest. En dat moest een keer fout gaan. In 1932 verdween Selby voor levenslang in de San Quentin gevangenis want veroordeeld voor moord op Theresa Mors een van zijn minnaressen.
Volgens Johnny Cash is San Quentin ‘a living hell’, maar niet voor Norman Selby. De man, mateloos populair bij het volk,  kreeg wekelijks zakken met post, en pakketen met geschenken. Na zeven jaar nor werd een actie op touw gezet om mcCoy gratie te laten krijgen. In het comité van aanbeveling, vice-president Curtis, Al Jolson en generaal Mc Arthur. Selby kwam vrij met de restrictie geen contact meer te hebben met vroegere vrienden, geen alcohol drinken noch gebruik maken van zijn beroemdheid. In de belevingswereld van Kid mcCoy was dat geen leven. Op 18 april 1940, logerend in hotel Tuller, in Detroit maakte de Kid, 68 jaar, er een einde aan. In zijn afscheidsbrief wenste hij zijn vrienden het allerbeste. En het speet hem dat hij de waanzin dezer wereld niet langer kon dragen.

Foto 1: Kid mcCoy, foto 2: rechts mcCoy, foto 3: de begrafenis van Theresa Mors, Foto 4: Kid mcCoy vlak voor zijn dood.

Bron: Sportief jaargang 1951, San Fransisco Chronicle jaargang 1932,

Geplaatst in Boksen. Tags: . Leave a Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: