Met lichtsignaal naar de volgende ronde

Vandaag begint in het Olympisch Stadion het jaarlijkse gala voor de gehandicaptensport. Heel misschien dat ze ook even stil staan bij Gene Hairston, een pionier in de gehandicaptensport. Als profbokser haalde hij begin jaren vijftig de wereldtop. ‘Silent’ Hairston was doofstom.

Hij was een rare snuiter, waar niemand zich mee bemoeide. De ‘Stille’ werd hij heimelijk genoemd. Dagenlang hing hij als jochie van vijftien jaar, zwijgend rond bij één van de vele boksscholen die het New Yorkse Harlem rijk was. En geen boksschool die hem binnen durfde te halen. Gene Hairston, een lone wolf met een paar jeukende vuisten was namelijk doofstom. In het Harlem van de jaren dertig een héél eng gegeven.
Als kind van twee jaar werd Gene, geboren in 1929, getroffen door kinderverlamming en werd als gevolg doofstom. In een tijd dat de grote depressie door de wereld raasde, moest de zoon van straatarme ouders zelf zijn kostje bij elkaar scharrelen. Zielig maar wél een hardingsproces waar hij in de ring veel profijt van had. Arm, zwart, doofstom, totaal geïsoleerd, mensenschuw én een minderwaardigscomplex werd hij door Mike Steel bokstrainer bij de Tremont Athletic Club, van de straat gevist. Steel die potentie in zijn poulain zag leerde Gene niet alleen boksen maar ook het liplezen.

Van een zielig hoopje mens veranderde Hairston binnen drie jaar in een gevreesde vechtmachine. Als amateur won hij het Golden Glove toernooi en werd Amerikaans amateurkampioen. Silent Hairston die leefde en knokte in een doodstille wereld heeft nóóit de ontploffing van gejuich in het Madison Square Garden gehoord toen hij als eerstejaarsprof de oersterke Paddy Young in de tweede ronde knock out sloeg. Beroemd werd hij in Amerika nadat hij de wereldtopper Lee Sala neer haalde. Gene Hairston die door lichtsignalen op attent gemaakt werd dat  een ronde op zat, bewees met zijn sport dat hij voor valide mensen niet onder deed. De Stille thans eenentachtig jaar, won in zijn carrière vijfenveertig gevechten waaronder vierentwintig door knock out en verloor dertien keer. In 1952 stopte hij al met het boksen.

3 Reacties to “Met lichtsignaal naar de volgende ronde”

  1. boer Says:

    Dit waargebeurde verhaal wat ik heel interessant vond geeft aan dat iets wat onmogelijk lijkt tòch mogelijk kan worden !

  2. Johnd252 Says:

    Howdy! This article could not be written any better! Looking at this post reminds me of my previous roommate! He constantly kept preaching about this. I’ll send this information to him. Fairly certain he’s going to have a good read. Thanks for sharing! aaaabfedcdgf

  3. Johnb923 Says:

    But a smiling visitor here to share the love , btw outstanding layout. ecgccgdfagdd


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: