Constant Huret de fietsende muze van Toulouse-Lautrec

Constant Huret en Henri Toulouse-Lautrec allebei Fransen, waar direct de overeenkomst mee ophield want ze leefden alle twee in verschillende werelden. Huret een ascetise, sobere  sportman die zijn dagen doorbracht op de wielerbanen, en Toulouse-Lautrec een zuipende bohémien die altijd te vinden was in de rosse buurt van Parijs.  En toch zijn hun namen voor eeuwig aan elkaar verbonden, want het was Toulouse-Lautrec, die Huret onsterfelijk maakte.
Toulouse-Lautrec, een misgroeide dwerg van nauwelijks anderhalf meter hoog, was de grondlegger van het impressionisme.
Henri zat niet alleen achter zijn schildersezel maar leidde ook nog eens een losbandig, spannend leven. Dat zijn atelier zich bevond op Monmartre, tussen de kroegen en bordelen,  was wél zo handig. Te midden van hoeren, lichtekooien, artiesten en misdadigers bracht hij zijn nachten door in ongure cabarets. Zoop absinth, dat gekmakende drankje, als water, en was bevriend met Vincent van Gogh. Woonde maanden achtereen in een bordeel, waar hij niet alleen zijn ‘pijp leegklopte’, maar ook de meisjes van plezier, óp linnen doek voor altijd jong liet blijven. Henri, een kleine man met een grote ‘jan’: hield niet alleen van de vrouwen maar ook van de spanning, de geluiden, de kleuren en opwinding van de wielerbaan.
De van God en klootjesvolk losgeslagen schilder bracht uren door op het Vélodrome des Arts Libéraux
, waar fietsen achter tandems dé sensatie was zoals in heel Parijs van eind negentiende eeuw. En de grote, absolute kampioen daarbij was Constant Huret.
Voor een verbaasd en uitzinnig Parijs publiek verbeterde Constant, op 1 juli 1896, het wereldrecord over honderd kilometer achter een zogenaamde quad wat staat voor een viermanstandem.
Dat record verbrak hij nog drie keer, maar won ook Bordeaux-Parijs: dat laatste in een recordtijd die 34 jaar standhield. Werd in Parijs in 1898 wereldkampioen. Won vier keer de Bol d’Or
, een vierentwintiguurskoers achter tandems. Kortom Huret was hot, dé vedette waar je graag mee gezien wilde worden.
Rene Bouglé, de vertegenwoordiger van het Engelse fietsenmerk L.B. Spoke maar ook van het kettingmerk Simpson, zag dat heel duidelijk. Het is rond 1900 als Bouglé, Toulouse-Lautrec de opdracht geeft tot het maken van een reclameaffiche voor zijn fiets- én kettingmerk. De kunstenaar annex koersliefhebber wist als geen ander hoe je, figuurlijk, een bed op moest schudden.
Want dat hij Constant Huret op een affiche voor eeuwig onsterfelijk maakte,  was logisch, maar het is voor toekomstige opdrachten altijd fijn als je ook de opdrachtgevers in de roem betrekt. Onder de letters La Châne Shimpson
staan achteloos William Spears Simpson én Louis Bouglé, directeur en vertegenwoordiger.
En wat Huret betreft: de man heeft niet lang kunnen genieten van zijn roem. Want twee jaar later, op vier september 1902, was het over en uit met zijn carrière. Tijdens een stayerskoers op de baan van het Parc des Princes werd hij door een motor aangereden, brak zijn enkel wat meteen het einde van zijn loopbaan was.

Foto’s: Archief Stuyfssportverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: