Meegaan met de tijd…

Onder de  kreet ‘meegaan met de tijd’ is in Heerenveen  Olympia’s Tour, de oudste rittenkoers van het land, van start gegaan.
Wat dat ‘meegaan’ betekent, vertelde organisator Frank Boelé afgelopen maandag in De Telegraaf.  ‘Geen idioot lange energievretende etappes meer. Kort en snel, dat is het concept in deze tijd. Dus geen negen maar zes dagen met zeven etappes,’ aldus Boelé.
94 jaar geleden dacht men daar iets anders over. Op zondag 30 januari 1916 startte de Hima-rondrit door Nederland. De zeven renners die vertrokken voor de deur van het Americain-Hotel in Amsterdam, kregen  zes etappes, wat staat voor twaalfhonderd kilometer, voor hun kiezen. Fietsenfabriek Hima, sponsor van de rit, had toenmalige vedettes (op de foto v.l.n.r) als een De Roos, Jan van Gent, Piet Dickentman, Franssen, Klaas van Nek, (onderste rij), Straat, Piet van der Wiel, organisator Adler, en Cor Blekemolen gecontracteerd.
De eerste etappe, met finish in de stad Groningen, voerde naar Enkhuizen, waar met de stoompont (zie: foto) de overtocht naar Stavoren werd gemaakt.
De rennerskaravaan bestond uit vijf  auto’s met onder meer  Leo Lauer, sportredacteur van Revue der Sporten
, en eregast Jaap Eden. De laatste, al zwaar aan de drank, werd meegenomen als ‘attractie’ voor het volk. Aan de ‘artistieke afwisseling’ was ook gedacht,  want zanger  Koos Speenhof  maakte de tocht ook mee. Met leutige liedjes als ‘Het broekie van Jantje’ en ‘Brief van een moeder aan haar zoon die in de nor zit’ werden de avonden gepast doorgebracht.
Een noviteit was de aanwezigheid van een ‘filmwagen’, mét achter de camera ene  Mullens. Dat de laatste een jaar later ook van de partij was, bewijst het filmpje op  http://www.delete-it.nl/oudommen/?page_id=2700.
Bij politieverordening was wielrennen op de weg verboden en om dat te omzeilen werd de koers gereden als zogenaamde toertocht, wat dus niet zo was. Na Groningen eindigden de etappes in Enschede, Den Bosch, Vlissingen, Rotterdam om te finishen in Amsterdam.
Koersend over stoffige, slechte   grintwegen, nagekeken door verbijsterde boeren, burgers en buitenlui werd niks en niemand ontzien.
Honden en katten waren hun leven niet zeker. Tussen Groningen en Enschede werd een hond aangereden. ‘Klaas van Nek tuimelde eroverheen. De hond jankte. Klaas niet. Klaas bekeek zijn karretje. Klaas steeg op. Trapte. Lachte. En in de verte jankte de hond’, aldus Lauer in de Revue der Sporten.

Bron: Revue der Sporten jaargang 1916.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: