‘Op het ijs gun ik niemand iets’

lieky3Vorig jaar vielen alle puzzelstukjes in elkaar, want na een tiental keer bij de eerste drie te zijn geëindigd, won ze eindelijk haar eerste grote wedstrijd. Marathonschaatster Lieke Splinter had het gevoel een drempel geslecht te hebben. De afgelopen zomer werd nog harder getraind als anders. De vorm was er. Wat haar betrof kon het seizoen beginnen. Toen sloeg het noodlot toe.

Klappen heeft ze genoeg in haar leven gehad. Zeven jaar geleden verloor ze haar moeder, en eind september overleed haar steun en toeverlaat: haar vader. Ze voelt zich ontreddert en is boos dat ze hem moet missen. De motivatie voor het pas begonnen seizoen was nihil. Voor wie zou Lieke Splinter 26 jaar, zich nou nog inspannen? Na lang nadenken vond ze het antwoord: haar enige zusje. Maar ook voor zich zelf, want de herinnering aan het vorig seizoen, toen ze als marathonschaatster met een eerste overwinning eindelijk doorbrak, speelde mee. Schaatsten is nu haar beste medicijn tegen zielpijn. Resultaten komen op de tweede plaats. Vier weken geleden, in Groningen, beleefde ze haar seizoenopening. De afgelopen zomer had Splinter zich suf getraind waardoor ze, ondanks haar verdriet, het tempo makkelijk kon volgen. En toch was ze na afloop helemaal kapot. Emotioneel zat ze er door heen. Want bij het uitrijden zag ze haar zusje aan de kant staan. Normaal stond haar vader daar altijd naast.
,,Achteraf gezien was die wedstrijd toch heel opfrissend,’’ vertelt Splinter, lerares van een basisschool. ,,Voor de start kreeg ik, uit de meest onverwachte hoeken, zoveel steun. Dat gaf een heel warm gevoel. Sporten is op dit moment het belangrijkste in mijn leven. Ik rij in een heel goede ploeg waar ik kopvrouw van ben. Samen met ploeggenoot Linda Verdouw hebben wij de taak zo hoog mogelijk te eindigen. Linda staat nu eerste en ik moet haar helpen. Nu mijn topvorm nog ver weg is vind ik dat geen punt. Het is nu niet realistisch om voor de hoofdprijs te gaan.’’
Dat was vorig seizoen wel anders. De frêle Splinter was toen de smaakmaker bij menig wedstrijd en zat regelmatig bij de juiste ontsnapping om vervolgens tweede of derde te worden. Een overwinning kon niet uitblijven. En die kwam dan ook en nog wel in een hoog gewaardeerde driedaagse koers.
,,Met die zege viel alles op zijn plaats. Vanaf toen leek het wel of alles vanzelf ging. Vol vertrouwen reisde ik af naar Oostenrijk voor de Weissensee-tocht. Een tweehonderd kilometer lange race op natuurijs.’’
De woorden kicken, gaaf en geweldig rollen van haar lippen. En gelijk heeft ze, want het is niet niks om als vrouw gelijk op te stomen met die beulen van kerel.
,,Het ging allemaal zo makkelijk. Ik zat bij elke ontsnapping. Zonder dat mijn tong op mijn hielen lag. We werden ingehaald door de mannen.Ik pikte aan en kon honderdveertig kilometer volgen. Geweldig vond ik het om zo lang bij die toprijders te kunnen blijven.’’
Lieke Splinter oogt lief, zacht en kwetsbaar, maar ergens binnen in haar moet een bikkelharde tante schuil gaan. Want om aan de top van het marathonschaatsen te staan, daar zijn opofferingen voor nodig. Trainen, iedere dag keihard, en in de avonduren reizen naar de uithoeken van het land waar de koers is. Klagen doet ze niet. Wel wil ze een beetje waardering hebben. Als ze dat nou in Hilversum ook eens doorhadden.
,,Vrouwenschaatsen komt sowieso weinig op de televisie. Maar als ze er een keer zijn wordt het dikwijls heel negatief verslagen. Zo’n verslaggever durft dan te vertellen dat er te afwachtend gereden wordt. Terwijl ik al zeven keer aangevallen heb.Ik vraag mij af wat we dan meer moeten doen? We worden niet echt serieus genomen.’’
Splinter leeft, denkt, en traint als een professional, maar wat kan haar dat geld nou schelen wat daar mee te verdienen valt. De eer en niet de poen. Dát is de drijfveer.
,,Ik krijg van mijn sponsor een goede onkostenvergoeding, we hebben mooie kleding, een lease-auto en perfecte trainingskampen. Maar nogmaals, voor het geld doe ik het niet. Wel voor de roem. Ik droom van een overwinning in een tweehonderd kilometerrace. Dat is, gezien verleden jaar, best realistisch. En stiekem droom ik ook van een nationale titel. Of dat op natuur- of kunstijs is maakt mij niets uit. Wat een dromen heb ik hè,’’ schatert ze. Winnen in een marathon is leuk maar daar liggen ze in Amerika niet echt wakker van. Want wil je eeuwige schaatsroem krijgen dan dienen de Olympische loopgraven opgezocht te worden. Iets wat Gretha Smit, het marathonkanon uit Rouveen, goed begrepen had, toen ze de zilveren medaille in Salt Lake City greep.
,,Ik ben heel nieuwsgierig wat ik op de langebaan presteer. Als junioortje kon ik daar heel goed uit de voeten. Ik ben heel jong overgestapt naar het marathonrijden. Lichamelijk was ik nog niet ontwikkeld. Nu word ik begeleid door Arie Koops en Richard Louman. Ik heb nu meer inhoud gekregen. Op de langebaan zien ze mij nog wel eens.’’
Schaatsen aan de top, dat is in de belangstelling staan. En een beetje rijdster heeft een schare supporters achter zich. Hoe zit dat met Splinter? Is er voor haar wel belangstelling?
,,Nou en of. Een hele klas vol,’’ zegt ze vol vuur. ,,Ik ben lerares van groep zes. In mijn klas zitten veel allochtone kindjes. Die zijn heel geïnteresseerd en juichen als ik in de krant heb gestaan. Voor hen ben ik heel beroemd. Ze maken dan tekeningen voor mij. Sta ik op het podium. Heel schattig.’’
Een peloton vol met meiden die alleen maar met zich zelf bezig zijn kan een mand vol krabben zijn. Intriges, en afgunst liggen op de loer. Is dat eigenlijk wel zo gezellig sporten?
,,Ja hoor,’’ knikt ze. ,,Ik heb veel vriendinnen en na de wedstrijd gaan we heel gezellig met elkaar om. Maar niet in de koers. Op het ijs gun ik niemand iets.’’

geplaatst: Amsterdamsstadsblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: