Trip naar de ultieme adrenalinekick

Bang is ze niet uitgevallen. Dat komt omdat ze dat lekker gevoel heeft waar straaljagerpiloten en Formule-1 coureurs patent op hebben. Want met 120 kilometer door een ijskanaal razen, dat levert de ultieme adrenalinekick op. De Amsterdamse Urta Rozenstruik is remster van de tweemansbob ‘Vakkanjers’, die voor de komende Spelen in Turijn snode plannen heeft.

Het geluid van een zoemer. Dat betekent nog zestig seconden wachten. De temperatuur is min zesentwintig. Kou wordt niet gevoeld want het bloed van de rensters stroomt kolkend door de aderen: veroorzaakt door warming up en spanning. Dan klimt het startsein. Eline Jurg en Urta Rozenstruik knallen explosief weg en duwen de bobslee op gang. Na een sprint van dertig meter springt Jurg erin. Rozenstruik gaat door, geeft de laatste snok en ‘jumpt’ ook in de slee.
De trip naar de ultieme adrenalinekick is begonnen. De logge bob verandert in een projectiel, dat razendsnel door het ijskanaal schiet. De ijzers dansen over het ijs, de snelheid komt boven de 120 kilometer. Jurg stuurt haarscherp, Rozenstruik beweegt mee, in de bochten waar G-krachten de lijven martelen. Soms gaat het mis. Crash!
Maar eerste de belangrijkste vraag: hoe komt een Amsterdamse meid, begenadigd hardloopster, in een bobslee?
,,Ik doe al zestien jaar aan atletiek en ben een subtopper op de zestig en honderd meter sprint. Vooral de zestig meter indoor gaat me redelijk af. Daar werd ik al een keer derde bij het Nederlands kampioenschap. Ook ben ik kampioen hink-stapspringen geweest.’’
Maar Rozenstruik, (30) knokt al jaren om aansluiting te krijgen bij de sprintelite. Het moreel verminderde en ze balanceerde op de rand van een sportieve dip. Toen daar opeens die vraag kwam, of ze zin had om plaats te nemen in een tweemansbob, kwam dat voor Rozenstruik als een geschenk uit de hemel.
,,Eline Jurg had mij zien sprinten, en ze zag wel iets in mij. Eind zomer 2002 heb ik de overstap gemaakt. Op een oefenbaan in Groningen hebben wij geoefend, en dat ging meteen goed. Ons team bestaat uit een coach, stuurvrouw Jurg en twee remsters. Drie meiden voor twee plaatsten. Daar moet volgens oeroude wetten rottigheid van komen. Onzin, zegt Rozenstruik. Volgens haar heeft dat alleen maar voordelen.
,,Jurg is de vaste stuurvrouw en die andere meid en ik wisselen elkaar af. Op deze manier houden wij steeds een vers team. Ook is het handig als een van ons een blessure heeft. Maar het belangrijkste is dat we elkaar scherp houden. Concurrentie is heel gezond.’’
Na haar kennismaking volgde drie maanden van harde training op maar één onderdeel: de start. Want die moet van een perfecte timing zijn oftewel een combinatie van explosieve sprint, kracht zetten en op het juiste moment in de bob springen. En als de voormalige sprintster dat onder de knie heeft, volgt in het Duitse Winterberg de vuurdoop.
,,Nee bang was ik niet’’, vervolgt ze, ,,wel heel gespannen en geconcentreerd. Mijn belangrijkste instructie was dat ik eenmaal in de slee, mij heel goed moest vasthouden.’’
En dan… dan begint iets waar maar weinig Amsterdammers over mee kunnen praten: de ultieme reis naar de adrenalinekick.
,,Ik hou mijn hoofd zo laag mogelijk maar weet toch waar de bochten zich bevinden. Met mijn lijf probeer ik dan mee te bewegen. De snelheid is heel hoog en vooral in de bochten voel je de G-krachten op je lichaam drukken.Je krijgt klappen en as de bob de ijswand raakt. Ik onderga de race heel bewust om na afloop mee te evalueren waar het eventueel mis ging.’’
Vorige maand werd door het team Vakkanjers heel lang ‘nabesproken’. Dat was in het Amerikaanse Lake Placid, waar zich een ruige, bobbelige en daardoor bloedlinke bobbaan bevindt.
,,Tijdens de training vlogen wij een bocht uit. Er was geen paniekreactie hoor,’’ onthult ze met een stralende lach.
,,De slee maakt een soort van vrije val waarbij probeert zo goed mogelijk je lichaam te beschermen door je zo klein mogelijk te maken. Voor je gevoel duurt het heel lang voor je tot stilstand komt.’’
Lake Placid staat niet alleen voor malheur want Urta heeft zich middels een ijzersterke start kunnen bewijzen: samen met Jurg werd ze in een sterk bezet internationaal veld de achtste plek gepakt. Echt als een verrassing kwam dat niet.
,,De hele maand november hebben wij getraind en in Calgary wedstrijden gereden. Dat ging heel goed. Door een knap staaltje teamwerk werden wij daar zelfs derde.’’
Dagelijks een sprintje trekken en vervolgens in een slee naar beneden suizen, moet volgens de verslaggever een eitje zijn. Wat natuurlijk gekletst is, al was het alleen maar omdat je die bob niet in je binnenzak mee naar boven op de berk kunt nemen.
,,Voor een training krijgen wij van de organisatie drie runs aangeboden. Maar eerst doen wij uitgebreide stretchoefeningen en een lange warming up. Puur lijfsbehoud want het is daar zesentwintig graden onder nul. Als je na een run benden komt, prepareren wij de bob en zetten deze op een vrachtwagen die hem naar boven brengt. Dan volgt de hele startprocedure. Darnaast hebben wij onze dagelijkse loop- en krachttrainingen. Een dag is zo voorbij.’’
Geef een pingpongster een batje, wat balletjes en een shirtje en je hebt een gesponsorde tafeltennisster. Maar hoe flikt die Rozenstruik en haar vriendinnen dat? Want lekker bobben aan de andere kant van de wereld kost poen. En een beetje bob koop je niet bij de Aldi.
,,Ik heb tot eind oktober gewerkt en ben nu volledig bobster. Ik heb een Olympische A-status, waar een bedrag aan verbonden is en we worden gesponsord door Vakkanjers, een organisatie van verschillende bedrijven die zich met jongeren op scholen bezig houden. Wij zijn op een oude slee begonnen, maar die hebben wij vorig jaar omgeruild voor een nieuwe van dertig duizend euro. De slee wordt onderhouden door techneuten van Vakkanjers. Zoveel aandacht, tijd en professionele begeleiding kan meer één ding beteken: snode plannen.
,,Natuurlijk,’’ roept Rozenstruik met schitterende ogen. ,,Wij zijn van plan om in Turijn een medaille te gaan halen.’’

geplaatst: Amsterdams Stadsblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: