Je zou maar groenteman zijn

De Masters Biljart Artistiek, het biljartspel van de achtenzestig verplichte figuren is de wereld van de trekstoot, doorschietstoot, zweepslagstoot, kopstoot en andere gegoochel met ivoor. Een van de illusionisten van het groene laken is Johan Luising. En Mister Trickshot staat op scherp.

Trekken. Dat staat op de deur van het biljartcentrum Osdorp: een kreet die later die middag nog vaak valt. Aan de achttien biljarttafels staat gepensioneerd Amsterdam punten bij elkaar te stumperen. Een lekker, uit de losse pols gespeelde, kopstoot is er niet bij: zo’n stoot waarbij je de bal, met ingehouden woede, over het laken kan horen stuiteren. Of de vutboys één van de achtenzestig verplichte figuren, behorend bij het biljart artistiek, ook beheersen is het zelfde als een varken boven de Amstel zien vliegen.
Laat dat eerste maar over aan Johan Luising, 56 jaar, die met een verwonderde klank in zijn stem staat te vertellen dat hij pas achttien jaar deel uitmaakt van het kleine selecte groepje balgoochelaars. Daarvoor bestond zijn biljartactiviteiten uit af en toe een potje in een kroeg en daar bleef het bij. Totdat hij op zijn achtendertigste een toernooi biljart artistiek zag. Luising vond dat zo prachtig dat hij het ook ging proberen. Iedere dag werd drie uur getraind en na ruim twee jaar bleek de geboren en getogen rasjordanees over de juiste ‘klap’ te beschikken. Want biljart artistiek, ook wel kunststoten genaamd, gaat gepaard met behoorlijke klappen. De stoot moet ferm zijn waarbij de bal in volledige techniek blijft. En als je dan, zoals Luising, ook nog eens de niet verwachte en spectaculaire stoot in huis blijkt te hebben dan levert dat de bijnaam van Mister Trickshot op.
,,Ik had veel eerder met de sport moeten beginnen,’’ opent Luising, ,,Daar heb ik spijt van. Ik draai mee aan de top maar merk toch ook dat de leeftijd begint te tellen. Ik speel redelijk veel Grand Prix toernooien en die duren drie dagen met wedstrijden van ruim twee uur. Dat is slopend en dan kan je beter dertig jaar jonger zijn.’’ Kijken naar biljart artistiek is denken aan Houdini, David Copperfield, Hans Klok en andere illusionisten: het kan niet maar gebeurd toch. Artistiek trekt dan ook veel publiek en buiten de wedstrijden om treedt Luising, samen met De Vos en Jonen, twee andere hoofdstedelijke spelers, daar vaak voor op.
,,Een demonstratie is een feest voor mij, en de mensen verwachten dan wat. Ik speel daar op in,’’ vertelt hij grijnzend met pretogen. ,,Dan zet ik dertig glazen bier op en naast elkaar met twee ballen ervoor en de rode erachter. En dan laat ik de bal erover vliegen. Iedereen zit te wachten op een natte tafel maar dat gebeurt nooit.’’ Een wedstrijd biljart artistiek bestaat uit achtenzestig verplichte figuren en is, volgens Luising, daarom een ingewikkeld spel waarbij voor ieder figuur een aparte techniek nodig is, en waarbij een gewone biljarter er hoogstens vijf van kan maken.
,,Als je alle achtenzestig figuren maakt dan levert dat vijfhonderd punten op. Om ‘artistiek’ te spelen zijn toelatingseisen voor. Een beginnende speler moet maximaal honderd punten halen. Mijn record staat op 359 en recordhouder Ruud de Vos heeft veertig punten meer. Voor het komende kampioenschap train ik iedere dag drie uur. Mijn kansen? Die schat ik op veertig procent.’’
Kunstenaars zijn vrije geesten, los gemaakt van alle bestaande keurslijven en die laten zich niet ringeloren door wetjes. Ook de artiesten van het groene laken niet. Komend kampioenschap kan wel eens het begin van het einde van biljart artistiek zijn, want voor de laatste keer wordt met ivoren ballen gespeeld. ,,Ivoor leeft, daar kan je een veel mooier figuur mee spelen. Als ik een kopstoot maak hoor je de bal rollen, dat gaat niet met kunststof. Maar onze biljartbond conformeert zich aan de internationale bonden en die schrijven plastic ballen voor, en daar moeten wij onder lijden. Plastic is dood spul, maar ik geef het toch een kans en kijk het voor twee jaar aan. Als dan blijkt dat de lol van het spel weg is zet ik mijn keu aan de kant en stop er mee.’’
Luising behoort tot een vrijwel uitgestorven soort Amsterdammer die van ras-jordanees en is een man van de gezelligheid en humor en staat daarom midden in het leven. Letterlijk. Mister Trickshot heeft een seksshop midden in het Wallengebied. Vreemd? ,,Ik kijk liever de hele dag naar mooie vrouwen dan naar een zak aardappelen. Je zou maar groenteman zijn. Ik moet daar niet aan denken.’’

geplaatst: Amsterdams Stadsblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: