Bodybuilden is een spirituele sport

hedwiegIedere dag reist hij af naar Den Haag, waar hij door IJzeren Willem wordt opgewacht, zijn trainer en goeroe. Bodybuilder ben je per slot van rekening vierentwintig uur per dag en daar komt meer voor kijken dan maar wat aan ijzer trekken’. Niet alleen het lijf maar ook de ‘spirit’moet getraind worden. Want voor je het weet ben je een grote kerel met een te klein intellect. Amsterdammer Hedwieg Parden heeft er een wetenschap van gemaakt. En niet voor niets. Parden is de nummer twee van de wereld.

De sportschool is gevestigd op de eerst verdieping van een voormalig schoolgebouw in een negentiende eeuwse Haagse wijk. De trap eindigt in een deur. Drie zwijgende en bovenmatig breedgeschouderde mannen vormen het ontvangstcomité. Beseffend dat de herinnering aan ADO-Ajax en de daarmee gekoppelde anti hoofdstadgevoelens nog vers zijn, vervloekt de verslaggever zijn Amsterdamse accent en ziet zich zelf al de trap afstuiteren. Willem Jonkman, Jacob Barendrecht en Hedwieg Parden zijn geen voetbalsupporters maar gedreven sportjongens, die het geen ene moer uitmaakt waar je vandaan komt. En bovendien, een van hen is ook een Mokummer: Hedwieg Parden 39 jaar.
Waarom Parden niet in Amsterdam oefent maar ieder dag naar de hofstad afreist, wordt snel duidelijk. Voor de trainingen van Willem natuurlijk. Willem wordt niet voor niets ‘de IJzeren’genoemd. En dat is niet omdat er dagelijks tonnen ijzer in diens sportschool worden verstouwd, maar om zijn Spartaanse methoden.
,,Willem haalt het talent in je naar boven en laat je bewust worden van je eigen kunnen,’’ vertelt Parden. ,,Willem is de pionier van onze sport en zijn gym is een zogenaamde werkschool. Ze komen uit heel Nederland om hier te trainen. Ik doe al meer dan twintig jaar aan bodybuilding. Drie jaar gelden ben ik hier beland. In Amsterdam trainde ik elke dag uren lang, dronk daarbij zo’n acht liter water en bleef op negentig kilo steken. In Den Haag train ik maar drie kwartier per dag en ben ruim twintig kilo aangekomen. Alleen spieren. In acht maanden had Willem mij op wereldniveau gebracht.’’
De gedachten aan hormoonpreparaten dringen zich onherroepelijk op. Maar door de grote sociale onderlinge controle is Willems sportschool clean. En heeft Parden laatst niet mee gedaan aan een wedstrijd onder de vlag van de NOC/NSF, compleet met dopingcontrole’s? Hedwieg Parden gaat uitleggen wat bodybuilden precies is. Niet alleen een kwestie van aan ijzer trekken, doceert Parden.
,,De voeding is heel belangrijk. Ik eet alleen maar eiwitten, koolhydraten en voedingssupplementen. Drie kwartier voor trainen lijkt niet veel, maar ik doe het met een heel hoge intensiteit. Na zo’n training ben ik redelijk kapot. De hele dag moet ik dan herstellen en gebruik daarvoor om de anderhalf uur een maaltijd. De vitaliteit komt uit goede voeding.’’
De meeluisterende Jacob Barendrecht laat zijn tas, gevuld met eten, voelen. Het optillen van de tas is al een training op zich. Jacob doet zijn valies open en haalt zijn dagelijkse voedsel eruit: een kilo gekookte rijst met rozijnen en maïs, twee zakken rouwkost, een bak met gekookte aardappelen, blikjes tonijn, een pak brood, een kilo gekookte kip en diverse flesjes met eiwitdrank. Van al dat gepraat krijgt Jacob honger en trekt nog maar een blikje vis open. Parden vertelt verder.
,,Mijn streven is harmonie met mijn lijf. De kunst van het bodybuilden is dat er geen vocht tussen de huid en de spier zit. Voor een wedstrijd moet het lijf helemaal droog zijn. Een jury beoordeelt je op symmetrie, vetpercentage en presentatie. Voor wij opkomen worden we met olie ingesmeerd. Dat is om de spieren te accentueren en om het licht dat de huid niet absorbeert terug te kaatsten.’’
Het leven van een trainende asceet staat niet bepaald bol van de rock ’n roll. Voor een gewone sterveling lijkt dat behoorlijk afstompend. Hedwieg Parden is het daar niet mee eens. ,,Bodybuilding is een heel spirituele sport. Ook als ik niet train, ben ik geestelijk bezig. Dat kan heel diep gaan. Want door die trainingen is mijn lijf fysiek aan het veranderen. Spiritueel ben ik aan het mee groeien. Anders ben je een grote kerel met een kleine geest.’’
Zijn sport promoten gaat Parden goed af, maar over zijn eigen prestaties is hij vrij bescheiden. ,,Ik heb aan alle groet toernooien meegedaan. Ik werd tweede bij het NK, EK en het wereldkampioenschap. Voor nog betere prestaties gaan de financiën meespelen. Dan moet er meer vlees gegeten worden en vooral meer en betere voedingssupplementen. Die zijn heel duur. Ik kan dat niet betalen.’’
Wat je Parden nou niet moet vragen is of hij nog lang met zijn sport door gaat. Zijn ogen worden vierkant van verbazing om zo’n domme vraag. ,,Ik krijg altijd een vreemd gevoel als mij dat gevraagd wordt. Dat is hetzelfde als aan een niet-roker vragen wanneer hij gaat roken. Bodybuilding is mijn leven man. Dat geeft mij een goed gevoel.’’

geplaatst: Amsterdams Stadsblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: